Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

{creatief} Ik verzon een vest

Oeps. Het was niet de bedoeling om bijna twee weken niet te bloggen. Maar ik had juist besloten dat ik in mei wilde proberen wat meer "in-the-moment" te bloggen en had dus niet - zoals de maanden hiervoor -  al van alles klaar staan. En toen kreeg ik oorontsteking en kon ik me simpelweg niet lang genoeg concentreren om ook maar iets te schrijven.
Bovendien moest alle energie die ik op kon brengen naar een grote redactieopdracht (een complete roman).Vandaar. Les geleerd, toch maar weer vooruitwerken. Of leren loslaten en accepteren dat mijn blog soms even stil ligt, dat kan ook.

Nou ja,. Genoeg gezeurd. Het voordeel van te ziek zijn om te werken of veel in het huishouden te doen (want mijn hoofd bewegen deed pijn) is dat er meer tijd overblijft om te handwerken. En dus maakte ik de afgelopen twee weken eindelijk mijn vest af. Hoewel, eindelijk? Eigenlijk deed ik er helemaal niet zo lang over, een kleine maand. Maar het was een project dat al minstens een jaar in mijn hoofd zat.



Het vest dat ik jaren geleden breide van wol die ik voor mijn verjaardag had gekregen, was al een tijdje veel te wijd. Ik had destijds bedacht dat ik het, als ik afviel, met een riempje kon dragen, maar dat viel tegen. Het zat gewoon niet lekker. En daardoor droeg ik het steeds minder.
Nu ben ik normaal niet zo moeilijk. Er zijn zakken vol te grote kleding naar de kringloop gegaan. Maar dit vond ik toch zonde. Het was dure wol en dat was te zien ook, want na drie jaar intensief dragen was het garen nog steeds heel mooi. Dus haalde ik het vest eind vorig jaar uit. En bleef toen maanden nadenken en patronen bekijken op zoek naar het ideale vest. Wat ik dus niet kon vinden.

En daarom besloot ik het zelf maar te verzinnen, want ik had wel min of meer in mijn hoofd hoe het eruit moest gaan zien.
Het kantpatroontje komt uit een oud boekje, de manier waarop de mouwen en het lijfje samenkomen in een ronde schouderpartij wordt beschreven in Knitting without tears van Elizabeth Zimmermann, mijn favoriete breiboek. Het bevat namelijk geen patronen, maar uitleg over hoe je zelf (goed passende) kledingstukken kunt maken. Zij beschrijft een trui, ik heb het idee omgezet in een vest.

Ik ben blij met het resultaat en het zit niet alleen als gegoten, maar het zit ook erg lekker (dat vind ik eigenlijk belangrijker voor een vest). Ik heb het sinds ik het af had al heel wat gedragen. Op naar nog (minstens) drie jaar draagplezier!


(deze post bevat één of meerdere affiliatelinks, kijk hier voor meer informatie daarover)

2 opmerkingen:

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)