Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

{blogtips} Een "niche", moet dat?


Als je zoekt op blogtips, zeker als je dat in het Engels doet en/of op pinterest, kom je al snel het woord "niche" tegen. Adviezen als "Vind je niche", "blijf bij je niche", "wees enthousiast over je niche" enzovoorts  vliegen je om de oren (maar dan dus meestal in het Engels).

Wat is een "niche"?

Letterlijk betekent het "nis", een opening in een muur dus. Maar figuurlijk slaat het op een positie in het leven of je werk waarin je je op je plek bent. En dat laatste heeft de blogwereld voor ogen als ze het over je niche hebben. Tenminste, ik kan me voorstellen dat de eerste die het woord gebruikte in advies over bloggen het zo bedoelde. Maar helaas, zoals dat gaat in de wereld van bloggers, het is een eigen leven gaan leiden. Tegenwoordig heeft het een heel dwingende bijklank. Een nis is van nature geen grote ruimte en het advies is dus ook om één onderwerp te kiezen voor je blog. Daar kun je rijk mee worden. (zegt men)

Maar bloggen wordt er op die manier niet leuker op (zeg ik).
Ik heb het geprobeerd, dat is jullie vast wel opgevallen. Dit blog voor schrijf- en leesgerelateerde onderwerpen en een ander blog voor huishoudelijke stukjes. Ik was zelfs aan het overwegen om nóg een blog op te zetten om mijn breiwerkjes en andere creatieve uitspattingen te kunnen delen. Want je móet een niche hebben. Het zal best waar zijn. Maar voor mij was het niet de juiste manier van bloggen.

Waarom ik weer van het "niche-bloggen" afgestapt ben.

1. Ik had een klein maar trouw publiek, maar ik hield er geen rekening mee dat die mijn blog niet voor niets al jaren volgden. Zij genoten van mijn schrijfsels, mijn breiwerkjes en mijn persoonlijke berichtjes. Dat ik door allerlei omstandigheden iets minder persoonlijke dingen deelde of een paar maanden oversloeg hadden ze nog wel geaccepteerd, maar eens per week een afstandelijk artikeltje? Gewoon niet boeiend. Ik zou zelf ook afgehaakt zijn.

2. Ik vond er zelf ook niets meer aan. Mede doordat mijn bezoekersaantallen terugliepen en ik nog maar zelden een reactie kreeg (dan ben je dus eigenlijk gewoon tegen jezelf aan het praten en dat is toch minder leuk), begon ik geertrude.nl te beschouwen als een aflopende zaak. Nodig om mijzelf als schrijfster en vooral mijn boeken een plekje op het internet te geven, maar niet veel meer dan dat. Er zat geen gevoel meer achter.

3. Het huishoudelijke blog daarentegen zag ik als mogelijkheid om te groeien en misschien zelfs iets te verdienen. Maar doordat ik daar zo op gefocust was (een niche!), voelde ik me beperkt in wat ik kon schrijven. Bovendien ben ik bij vlagen inderdaad zeer huishoudelijk, maar ook regelmatig helemaal niet (als ik midden in een boek zit loop ik de kantjes er behoorlijk vanaf, eerlijk gezegd). Af en toe voelde het dus echt als een project waar ik heel veel moeite voor moest doen. Ook daar was de lol na een tijdje wel af. Bovendien kwamen alle bezoekers op dat blog via geertrude.nl en was het daar dus helemaal vreselijk stil.

4. Ik wilde ook graag weer mijn 52-mutsenproject en andere handwerkjes delen. Bovendien kwam het Curaçao verhaal ineens heftiger dan ooit naar boven. Nog twee nieuwe blogs aanmaken dan maar? Ik werd er bij voorbaat al gestresst van.
En als het nu zoveel geld opgebracht had als men beweerde dat het kon doen...
30.000 dollar in een maand beweerde één van de dames op het internet - één jaartje bloggen en we konden een villa op de mooiste plek van het eiland kopen, rekende ik mezelf rijk. Ja, als dat zo werkte was het nog wat anders, maar ik had in ruim vier maanden 10 euro bij elkaar gesprokkeld. Die 30.000 dollar verdient die dame overigens met het geven van adviezen over hoe je veel geld kunt verdienen met bloggen. Dáár kun je rijk me worden. Maar dan moet je dus eerst net doen alsof je een succesvol blogger bent, want je moet toch ergens beginnen voor je zo succesvol bent. Het komt op mij niet helemaal zuiver over.
Ik geef toe, zoveel geld verdienen leek me wel wat, maar ik blijf toch liever eerlijk. Ik weet best wel wat van bloggen (en wil daar ook wat stukjes over gaan schrijven), maar ik heb geen idee hoe je er zoveel geld mee kunt verdienen.

5. Ik werkte mijn lijst met de blogs die ik las een paar keer door (om hem in te korten, want ik las er veel te veel) en realiseerde me dat ik als bloglezer ook eigenlijk helemaal niet zo gecharmeerd was van de echte "nicheblogs". Als je informatie ergens over zoekt zijn ze ideaal, want alle informatie staat bij elkaar. Maar het zijn niet de blogs waar ik zeer regelmatig een bezoekje aan breng. Het zijn niet de blogs die ik blijft volgen. En uiteindelijk moet je het als blogger toch van je vaste achterban hebben, volgens mij.

Terug bij af - min of meer

In augustus is het zeventien jaar geleden dat ik mijn allereerste blogpost plaatste. In al die jaren heeft mijn blog heel veel veranderingen doorgemaakt. Dat kan ook niet anders, want zeventien jaar is lang. Toen ik begon had ik lagere schoolkinderen, een baan als boekhouder en een huis in een jaren '80 wijk. De kinderen groeiden op, we verhuisden naar een dijkhuisje buiten het dorp, ik nam er een baan als verslaggever bij, stopte daar weer mee en verliet ook het boekhoudkantoor om de boekhouding van mijn man en ondernemende familieleden te gaan doen, de dochters verlieten het huis en we reisden de halve wereld rond om uiteindelijk in Curaçao ons plekje te vinden (denken we nu). Maar de basis van mijn blog bleef altijd hetzelfde: mijn roerige leven met alles wat daarbij hoort aan werk, familieperikelen, reizen en hobby's.

En dus ben ik weer terug bij af. Want het is niet alleen wat mijn vaste fans graag lezen (ik ben zo blij met Franca's reactie op dit stukje!), maar ook wat ik zelf het liefste schrijf. En omdat ik het ook leuk vond om wat zakelijker artikelen te schrijven met schrijf-, schoonmaak- en opruimadviezen, gooi ik die ook lekker op mijn blog. Mijn blog, mijn regels, schreef ik ooit. En zo moet het blijven.
Voor mij geen niche. Dan maar het zoveelste "lifestyle" blog (dat is dus één van de dingen die zo'n blog-goeroe-dame je afraadt).

En eigenlijk woon ik toch liever in dat appartementje van 20 vierkante meter in een gezellige woonwijk dan in een enorme villa, dus dat komt goed uit ;-)


Mijn advies over het fenomeen niche-bloggen:


Blijf dicht bij jezelf.

Het mag

Als jij het type bent dat eigenlijk sowieso voornamelijk geïnteresseerd is in dat ene onderwerp, als je zeker weet dat je genoeg enthousiasme kunt opbrengen om jarenlang over dat ene onderwerp te blijven schrijven, als je ook nog eens in staat bent om dat te vertalen naar tientallen (honderden) boeiende stukjes, dan is niche bloggen absoluut iets voor jou.
Het kan heel goed werken en ik beweer ook niet dat het een verkeerd idee is. Sterker nog, je komt over als iemand die er écht iets van weet. Zoals ik al zei, niche blogs zijn ideaal voor mensen die op zoek zijn naar informatie over een bepaald onderwerp (Miss Glutenvrij of Fotografille bijvoorbeeld). Het is ook een heel goede manier om een (web)winkel te promoten (zoals Blij-dat-ik-brei).

Maar het hóéft niet

Laat je niet gek maken door de mensen die beweren dat je een "niche" móét kiezen. 
Als je bent zoals ik, een heel gewoon mens met sterk wisselende interesses (zou dat iets typisch vrouwelijks zijn? Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik denk eigenlijk van wel), schrijf daar dan over. Grote kans dat je publiek ook bestaat uit heel gewone vrouwen mensen die het wel gezellig vinden dat je over zoveel wisselende onderwerpen schrijft. Ze kunnen tenslotte prima zelf beslissen welk deel van je blog ze het boeiendst vinden en welk deel ze meestal overslaan.

Het belangrijkste is dat je het zelf leuk blijft vinden, anders hou je het simpelweg niet lang vol om te blijven bloggen. En dat geldt volgens mij (niet dat ik het kan weten, maar ik heb het wel zien gebeuren) zelfs als je er echt je brood mee verdient. Als het voelt als vervelend-werk-dat-ook-nog-moet is dat een goede voedingsbodem voor een burnout.

Indeling en vindbaarheid

Als je voor gemengde onderwerpen kiest, en je zorgen maakt over bezoekersaantallen en eventueel geld verdienen, zorg dan voor een goede indeling van je website voor degenen die wel voor dat ene onderwerp komen
Ieder blogplatform heeft de mogelijkheid om labels of categorieën aan blogposts toe te kennen. Omdat ik meestal wel per blogpost kan aangeven welk onderwerp het heeft (creatief, huishouden, opruimen, gelezen, schrijftips, etc.) maak ik daar gretig gebruik van. Zorg ook dat de titels duidelijk aangeven waar de blogpost over gaat. Een zoekfunctie in de zijbalk is vaak ook prettig.
Daarnaast ben ik sterk gecharmeerd van "link within". Ik merk dat ik zelf regelmatig doorklik op de gerelateerde links die deze widget onder elke blogpost neerzet.

Mijn eigen archief is nog een beetje (understatement!) een puinhoop, maar ik ben ermee bezig.
Ik hoop dat ik op die manier ook de mensen die bijvoorbeeld alleen mijn schrijftips of recensies willen lezen, of juist vooral op de hoogte willen blijven van mijn creatieve uitspattingen of mijn avonturen op Curaçao, mijn blog ook blijven volgen omdat ze heel gemakkelijk kunnen vinden wat ze wél willen lezen. Vandaar ook de ingekorte posts op de voorpagina en (meestal) tussen accolades de categorie van de post. Maar ik hoop ook dat andere mensen hier juist komen lezen omdat ik over van alles en nog wat schrijf.

Ach, eigenlijk hoop ik gewoon dat mensen hier komen lezen en het dan nog leuk vonden ook. ;-)

Wat vind jij? Lees je het liefst nicheblogs of juist van-alles-wat-blogs? En nu we het er toch over hebben: wat zorgt ervoor dat je hier (terug) komt om te lezen?

2 opmerkingen:

  1. Ow jaa, dat niche gebeuren. Ik ben er regelmatig door in verwarring. Maar dat is dan omdat ik zelf ook in verwarring ben. Dan kijk ik naar mijn blog en denk 'er staat veel te veel op!' En maak ik plannen om er dingen af te gooien. Maar dan komt er uit het niets een reactie van een lezer die helemaal blij is met mijn stukjes over eenkastjeperdag. Vervolgens laat ik het toch maar staan.
    Dan heb ik de wens om meer informatieve stukken te plaatsen, niet hele persoonlijke. Maar dan realiseer ik me dat mijn lezers juist dat persoonlijke zullen herkennen.
    En zo gaat dat wat door.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jij zit in ongeveer hetzelfde schuitje als ik, denk ik ;-) Begonnen toen dat hele niche-bloggen nog niet bestond, een leuke basis opgebouwd hebben maar eigenlijk graag méér willen, en niet weten hoe. Het blijft lastig.
      Ik probeer nu dat soort blog-goeroes gewoon niet meer te lezen, dat scheelt verwarring. Maar soms klinkt het allemaal zo aannemelijk en dan ga ik toch weer twijfelen..

      Verwijderen

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)