Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Mijn zoektocht naar het ideale vaatdoekje



Het zou niet zo ingewikkeld moeten zijn, maar dat is het toch. Ik blijf zoeken naar het ideale vaatdoekje.
Dat komt doordat ik nogal wat eisen heb en er is altijd wel iets waaraan de doekjes niet voldoen.

Lange tijd gebruikte ik microvezeldoekjes als vaatdoekje. Maar dat vond ik geen succes. Ten eerste omdat ze vaak alleen in pasteltinten te vinden zijn. Eén keer een koffievlek van het aanrecht vegen en het is meteen een vies doekje, zelfs als je het uitspoelt (want die koffievlekken gaan er slecht uit). Bovendien mag je er geen vet mee opnemen (iets waar ik toch regelmatig een vaatdoekje voor pak) en mogen ze niet te heet gewassen worden. Uiteindelijk gingen ze steeds minder goed werken en ik had het gevoel dat ze al muf roken als ik ze uit de la haalde. Wassen was sowieso een probleem, want met zeven doekjes (iedere dag één) heb je nog lang geen volle trommel, maar langer laten liggen vond ik ook niet prettig (zie ook: 6 dingen die je moet weten over microvezeldoekjes).

Ik ging terug naar de oude vertrouwde vaatdoekjes, van die katoenen doekjes met strepen die je ook overal kunt kopen. Maar ik kocht blijkbaar de verkeerde, want deze zijn niet alleen vrij klein, maar ook belachelijk dun. Ze nemen nauwelijks vocht op en voelen al heel snel viezig. Bovendien zag je ook hier iedere koffie- en theevlek op.

Bij de Action vond ik donkergrijze vaatdoekjes. Goede kleur, 100% katoen, lekker dik. Je zou zeggen dat het een winnaar is. Maar... (het is net het verhaal van Goudhaartje en de drie beren) ze zijn eigenlijk té dik. Ik kan ze vaak niet goed uitwringen (ik heb lichte artritis in mijn handen). En blijkbaar zijn ze goed slijtvast, want ook na herhaaldelijk (heet) wassen blijven ze zo dik.

Ik las dat Teunie oude t-shirts gebruikt. Nu heb ik zelden versleten t-shirts, dus dat werkt voor mij niet. Maar het bracht me wel op een idee dat milieutechnisch ook niet slecht was. Oude handdoeken. Die poetsen goed, zijn goed uit te wringen (want al een beetje versleten) en ik kan ze zo groot knippen als ik zelf wil. Zelf heb ik alleen maar witte (die ooit een pasteltint hadden, maar die kleur is er allang uit gewassen), maar bij de kringloop vind je ze in alle kleuren en patronen. Tot nu toe is dit mijn beste idee. Het werkt.
Maar... (ga ik weer) het ziet er zo slordig uit, zo'n versleten stuk handdoek op je aanrecht.

Ik had één gebreid vaatdoekje. Eigenlijk was het de helft van een pannenlap. Ik gaf vorig jaar voor sinterklaas ieder huishouden in mijn familie een set pannenlappen, maar toen ik voor zes gezinnen vier van die lappen (want twee op elkaar maakt een lekker dikke pannenlap en dus heb je er vier nodig voor een set) had gebreid had ik geen zin meer om mijn eigen set af te maken. Dus bleef dat ene lapje liggen. Maar dat terzijde.
Dit doekje werkte eigenlijk best wel goed. Het is aan de kleine kant, maar het poetst goed, is gemakkelijk uit te wringen, neemt vocht en vet goed op en kan op 60 graden gewassen worden. Bovendien kan ik breikatoen in alle kleuren gemakkelijk vinden bij hobby- en textielwinkels.
Dus nu ben ik een groter doekje aan het breien.

Wordt vervolgd...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)