Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Een beetje vreemd…

Kennen jullie dat? Dat je een plan hebt en dat je dat niet meer uit je hoofd krijgt, ook al zijn de omstandigheden inmiddels veranderd? In sommige gevallen betekent dat toch even diep ademhalen en loslaten. In andere gevallen kun je jezelf uitlachen (of uitgelachen worden door je man) maar stiekem toch gewoon verder gaan.

Zo’n laatste geval had ik met die restjes garen die ik mee naar huis nam uit Curaçao. Ik had die laatste dag bedacht dat ik, als ik klaar was met de slaapzak, met de laatste stukjes vierkantjes kon haken. Nou ja, eigenlijk had ik eerst bedacht dat ik er een gezellig gestreepte muts van kon maken, maar toen las ik dat Knit-a-Square op dit moment een overschot aan mutsen heeft en graag meer vierkantjes wil. Ik had geen rechte naalden bij me, maar wel een haaknaald, dus vandaar dat idee om vierkantjes te haken.

Maar die laatste dinsdag was ineens voorbij en woensdag ging nog sneller, met een laatste bezoekje aan het strand, inpakken, opruimen, een zakelijk bezoekje, lunchen, auto inleveren en vliegtuig halen. En toen was ik thuis en had ik dus best ander garen kunnen pakken, rechte naalden kunnen opzoeken of een ander project kunnen beginnen. Maar dat lukte dus niet. Dit plan zat in mijn hoofd en dat moest eerst gebeuren.

Eerst maakte ik de cuddle af. Ik naaide hem dicht en hechtte alle draadjes netjes af.

(patroon voor de cuddle staat hier, ik zette 100 steken op met  naald 5 en gebruikte restjes wol, meestal met dubbele, soms driedubbele draad)

20131106 (2) (Large)

En toen ging ik aan de slag met de restjes. Ik haakte een vierkantje van 20 centimeter. En begon toen aan een andere. Maar toen die bijna klaar was, had ik niet geen enkel stukje garen meer dat lang genoeg was voor die laatste rand. En ja, ik heb ze allemaal nagemeten.

Echtgenoot vond het maar raar en vroeg (herhaaldelijk) waarom ik al die kleine stukjes niet weggooide. Ik had toch meer dan genoeg garen in de kast? En eigenlijk had hij gelijk.
Maar ja. Of het nu Hollandse zuinigheid was, of pure eigenwijsheid weet ik niet. Misschien was het wel symbolisch vasthouden aan dat laatste draadje naar Curaçao…

Ik begon dus aan een derde vierkantje. Het bolletje rood was net te kort voor de volgende ronde en werd dus gebruikt voor het begin van een vierde vierkantje…

20131106 (1) (Large)

En toen was het op. Nu mag ik die kast induiken en zoeken naar garen dat dik genoeg is om die drie laatste vierkantjes af te maken.
Een beetje vreemd ben ik wel. Maar ach, zolang het alleen om gehaakte vierkantjes gaat…

4 opmerkingen:

  1. Oh, hahahaha! Dit is héél herkenbaar. Het is precies wat ik mezelf afvraag bij het afwerken van mijn handwerkideeën.
    Ik snap soms zelf ook niet waarom ik die ideeën die er ontstaan per se moet uitvoeren zoals ik ze bedacht heb. Waarom loop ik nog steeds met het idee rond dat ik een tweede boxzak nog moet afmaken, terwijl mijn al naar school gaan?
    Volgens mij heeft het er mee te maken dat je in je hoofd het materiaal al een bestemming hebt gegeven. Op een of andere manier is het dan al verzegd.
    Of we zijn gewoon een beetje raar...

    Die cuddle ziet er heerlijk comfortabel uit. En tja, de vierkantjes. Ik denk dat er niks anders op zit dan een stukje van de cuddle uithalen en het rood gebruiken voor de vierkantjes....(dit is een relativeringsgrapje, dat snapje wel he)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh gelukkig. Zijn we in ieder geval samen raar. ;-)
      Jouw uitleg zou wel eens kunnen kloppen. Ik heb een lap stof waar ik toen ik heel dun was een jurkje van wilde maken. Een jurk in mijn huidige maat gaat er niet uit, maar die lap ligt er nog steeds en moet een jurkje worden, terwijl ik al een paar keer heb bedacht dat het een ideale stof zou zijn voor kussenovertrekken...
      Ik heb serieus overwogen die hele cuddle uit te halen voor vierkantjes toen ik nog op het eiland was. Ik weet niet hoeveel ik dacht te kunnen doen in die laatste halve dag...
      Gelukkig zijn ze ook erg blij met cuddles en heb ik nog genoeg garen voor een stapel vierkantjes.

      Verwijderen
  2. Jouw tempo breien ligt hoog. Je kan mooi breien. Ik ben met een vest bezig voor een 6-jarige , daarnaast een sjaal voor het gemak. Beloofd om een truitje voor achterneef te breien en aan mooie wol kunnen komen voor iets voor mezelf, dus je begrijpt ,ik moet koelbloedig blijven, De lijst in volgorde afwerken die sjaal mag ernaast (is ook bijna af), maar dan het vest en het truitje en zelf sta ik op de wachtlijst en dat wil ik wel zo houden. Beloof even niemand meer dat ik wat ga breien. jammer dat de jeugd van tegenwoordig niet meer breit want het is een heerlijke bezigheid om te ontspannen en te overdenken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh, jij hebt een behoorlijke lijst met breiplannen! En wat leuk dat je zoveel voor anderen breit. Ik krijg (nog) geen verzoekjes, maar brei natuurlijk graag voor het goede doel. En die jeugd van tegenwoordig... ik ken er toch best een paar die wel breien, waaronder een van de dochters. Er is nog hoop ;-)

      Verwijderen

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)