Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Drie Dingen op Dinsdag ~ het gewone leven

*foto’s in deze post zijn ongerelateerd aan de tekst, maar we hebben wel erg van deze volle-maans-opkomst genoten

Tja, hoe gaat het hier… Druk. Vooral echtgenoot. En omdat ik het niet eerlijk vind om vakantie te gaan zitten houden als hij het zo druk heeft, heb ik mezelf nog maar eens extra aangespoord om al die doelen van me te halen (wat even goed niet gaat lukken). We zitten dus nog steeds hele dagen op de porch te typen.

Als dat kan tenminste. We hebben inmiddels ook wat regen- en onweersbuien meegemaakt, want de regentijd is begonnen. Echt heftig was het niet en het duurde zeker niet lang, maar buitenzitten gaat dan natuurlijk even niet. Het is nu wel extra warm en benauwd doordat de lucht vochtiger is.Dan is het toch fijn dat we airco hebben…

Verder ben ik de afgelopen week op supermarktonderzoek uit geweest. Iedere dag een andere supermarkt bekeken. Om tot de conclusie te komen dat alleen de AH erg duur is. De rest lijkt allemaal op elkaar. Of ik zag door de bomen het bos niet meer, dat kan ook. Ik denk dat ik, als ik hier woonde, zou kiezen voor de dichtstbijzijnde grote supermarkt (behalve AH dan – overigens komt dat bij hen omdat ze precies hetzelfde aanbod hebben als in Nederland. De prijzen zijn dus hoger omdat het hierheen vervoerd moet worden. De andere supermarkten hebben ook veel lokale en Amerikaanse producten).

Je moet hier trouwens wel bij ieder supermarktbezoek op een gulden extra rekenen. De inpakjongetjes blijken geen salaris te krijgen, die moeten dus een fooi (sorry jongens van de eerste paar keren – wist ik echt niet!). Ik heb inmiddels gemerkt dat ik het het prettigst vind om ze wel te laten inpakken, ze die fooi te geven, maar dan te zeggen dat ik mijn tas zelf wel draag. Tenzij ik erg veel boodschappen heb, dan moet het wel, want het karretje moet je hier voor de kassa laten staan. Ik vind het een raar gevoel om met lege handen achter iemand aan voor iemand uit te lopen die mijn tassen draagt (tenzij het mijn man is, maar dan draag ik meestal zelf ook wat).

20131022 (Large)

Een doelenupdate:

Blogdoelen:

1. oude blogposts terugzetten (ik ben daar een paar maanden geleden al mee bezig geweest, maar nog lang niet klaar)– nog steeds mee bezig

2. blog organiseren (met tags en categorieen, zodat alles gemakkelijker terug te vinden is), eventueel wat thematische overzichtspagina’s (voor de moestuinstukjess bijvoorbeeld) maken, zorgen dat mijn linkjes naar oudere posts werken, “link within” (zo’n rijtje met sortgelijke posts) toevoegen
– heeft pas zin als het vorige punt is afgerond.

3. de layout aanpassen (ik vind dat simpele wel mooi, maar er mag iets meer kleur in, misschien toch weer een header en eigenlijk ook een recente foto van mezelf, want die ik nu overal gebruik is ook al weer anderhalf jaar oud) + meteen facebook/twitter etc in dezelfde stijl/met dezelfde foto aanpassen. Oh, en eigenlijk wil ik wel weer een echte blognaam, in plaats van "Geertrude blogt", maar ik ben er nog niet uit welke.
- die foto… ik ben nu het stadium van “rood hoofd” gepasseerd en beland in “ongelijk bruin”. Ik heb een witte streep bij mijn fronsrimpel en ook bij mijn ogen zijn de rimpeltjes witgekleurd. Blijkbaar zit ik tijdens het werken behoorlijk te knijpen en te fronsen. En omdat ik om dat te voorkomen af en toe een zonnebril draag, heb ik ook nog een witte streep bovenaan mijn neus. Erg mooi is het in ieder geval niet. Bovendien heeft echtgenoot het een beetje te druk om hem ook nog tot portretfotograaf te bombarderen.

20131022 (1) (Large)

Schrijfdoelen:

2.1. verhaal voor Campingarts opzetten en schrijven verhaal voor Lidy van de Poel opzetten en schrijven.
Synopsis verstuurd en goedgekeurd. Bezig met schrijven (schiet niet echt op, ben nu bij 4000 woorden van de 23000).

2.2. manuscript dat ik in het voorjaar schreef bekijken en besluiten wat ik ermee doe (herschrijven of als verloren beschouwen – ik ben bang dat ik voor het laatste zal moeten kiezen)
Ik geef het op met dit verhaal. Het idee is goed, de losse scenes zijn ook niet slecht, maar het hangt als los zand aan elkaar en al mijn reddingspogingen lopen op niets uit. Ik kan beter opnieuw beginnen met hetzelfde uitgangspunt.

2.3. brainstormen voor nieuwe roman en beginnen aan eerste opzet.
Mee bezig (het brainstormen dan). Voor twee nieuwe romans zelfs.

Persoonlijke doelen:

3.1. uitvinden of ik echt wil verhuizen naar de tropen (want leven en werken is iets heel anders dan vakantiehouden)
- We zitten nu in het stadium waar je er achter komt dat je jezelf altijd mee neemt. Het nieuwtje is eraf en hoewel we nog intens genieten van strandbezoekjes en af en toe vakantieachtig op stap gaan, merken we dat het gewone leven begint toe te slaan. Dezelfde stress, dezelfde "dingetjes" als thuis. Bovendien missen we de kinderen (lang leve Skype - pas hadden we een groepsgesprek met z'n allen, net zo heerlijk chaotisch als wanneer iedereen thuis is). Maar dat betekent niet dat het hele plan afgeblazen gaat worden, hoor. Er zijn nog steeds genoeg redenen om ermee door te gaan. En daarvan is het feit dat je op zondagmiddag gewoon naar het strand kunt gaan om te ontspannen er absoluut één!

3.2. uitrusten, ontspannen en beter worden (oke, het is geen echte vakantie, maar het wordt wel tijd dat ik eens wat gas terug neem)
Mwa. Zie boven. Ik doe dus precies dezelfde dingen verkeerd als thuis. Te lang achter de laptop blijven plakken, ook als schrijven niet lukt is daar één van. Ik probeer mijn laptop ‘s avonds uit te zetten en dan een breiwerkje of een boek te pakken, maar ik merk dat het moeilijk is om dat vol te houden. Als je man naast je zit te werken, is de verleiding toch groot om mee te doen. Maar, ook zie boven: thuis zouden we in het weekend gewoon doorwerken, want we zijn bepaald geen liefhebbers van herfst- en winterweer, hier gaan we toch nog even naar het strand, of dat nu een hele middag is zoals afgelopen zondag, of gewoon een uurtje, wat we de afgelopen weken ook al een paar keer gedaan hebben. En dan komen we toch zeer ontspannen thuis.

3.3. genieten!
- absoluut!

20131022 (2) (Large)

6 opmerkingen:

  1. Ja je neemt jezelf altijd mee. Als ik jouw blog lees merk ik dat er veel hectiek door werk is.
    Gas terugnemen lijkt erg moeilijk voor je als man zo druk bezig is. In je hoofd spookt ook van alles. Gewoon af en toe bewust ademen en loslaten. de keuze waar je uiteindelijk wilt gaan wonen komt vanzelf een keer. Ieder weekend doorwerken lijkt me niet echt plezierig en ook niet gezond ,is je man een workaholic ? Maan is altijd mooi1

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Echtgenoot is geen workaholic, hij is normaal gesproken beter in ontspannen dan ik. Maar hij zit met een project dat een beetje anders loopt dan we dachten. Als het goed is, zijn we bijna door de ergste drukte heen...

      Verwijderen
  2. Het klinkt zo verschikkelijk hecties, succes maar vergeet je zelf niet he :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Is het ook, maar we zijn wel wat gewend. Eens in de zoveel tijd loopt het met het werk een beetje uit de hand en dat veroorzaakt dan een hoop stress. Maar daarna wordt het altijd weer kalmer, dan knappen we weer op. Ik probeer zelf toch achter die laptop vandaan te gaan, dan mijn doelen maar niet halen, maar het blijft lastig ;-)

      Verwijderen
  3. Die pc/laptop/ipad blijft ook veel naar mij lonken. Het schrijven geeft me een voldaan gevoel, maar werken op een beeldscherm niet. Het lukt me steeds beter om te doseren, maar vooral de ipad-tijd kan ik nog wel wat terugschroeven :-)
    Het is waar dat je jezelf altijd meeneemt op reis/op vakantie.
    Als het werk onverwacht zoveel meer tijd in beslag neemt drukt dat wel een beetje de uitprobeer periode, stel ik mij zo voor. Da's wel een beetje een domper denk ik.
    Zit het er niet in om tijdens de Nederlandse winter daar te wonen en de rest van het jaar in Nederland bij de kinderen en rest van familie ? :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, het is wel jammer. Maar aan de andere kant is dit juist het gewone leven en weten we nu dus hoe dat voelt als je hier bent. Overwinteren is ook een optie, al zouden we in december sowieso altijd in Nederland zijn. We kunnen het de kinderen niet aandoen er niet te zijn tijdens de feestdagen en bovendien is er nog een dochter jarig in de periode ook.

      Verwijderen

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)