Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Naadjes, gaatjes en ander uitstelwerk

Zoals ik al verwacht had, was een bijverschijnsel van het verven van het kantoortje, dat ik meteen een paar dingen gereorganiseerd heb. Er ging een tafel weg uit het kantoor en die tafel kon ik mooi gebruiken om boven een naaiplekje in te richten.

Wie hier al een tijdje leest denkt misschien: dat had je toch allang? Klopt, maar eerst verloor ik mijn eigen kamer doordat we de muur tussen onze slaapkamer en dat kamertje eruit braken en begin dit jaar heb ik ook het deel van onze slaapkamer dat ik voor mijn naaiwerk gereserveerd had, leeggehaald.
Juist omdat we nu een kantoortje hebben om te werken, dacht ik wel weer in de huiskamer te kunnen naaien. Fout gedacht. Ik heb mijn naaimachine sinds december vorig jaar niet meer aangeraakt en dat kwam mede doordat het zo lastig was hem uit de kast te halen. Dat werkte dus niet.



Nu heb ik dit hoekje voor mezelf ingericht. Het is geen “studio” en ook geen eigen naaikamertje en mijn spullen zitten nog in ongezellige plastic dozen. Dat was handig toen alles in de huiskamerkast stond, maar nu eigenlijk niet meer. Ik denk dus dat ik nog wel wat dingen ga veranderen hier, maar voorlopig ben ik er erg blij mee.

Zo blij dat ik na het verhuizen van mijn spullen direct de stapel verstelwerk maar beetpakte. Dat blijft hier altijd heel lang liggen. Toen de dochters nog kinderen waren en dus nog groeiden, gebeurde het zelfs regelmatig dat ik bepaalde dingen al niet meer hoefde te repareren omdat ze eruit gegroeid waren. Ook nu zaten er kledingstukken bij die al meer dan een jaar op die stapel liggen. Ik moest me schamen. Verstelwerk staat bij mij blijkbaar gelijk aan uitstelwerk. Maar in dit geval werd het dus geen afstelwerk.

Ik zette een paar bandjes aan een afzakkend strapless jurkje, naaide een losgeraakt naadje in een tricot jurkje en in een pyjamabroek, zigzagde een scheur in een broek dicht, zette een haakje in een body beter vast, repareerde een gaatje in een sok en kortte een spijkerbroek in.

Dat laatste was echt veel gemakkelijker dan ik dacht. Ik zag er tegenop, zeker nadat ik bij haar had gelezen hoe ingewikkeld zoiets kan zijn. Gelukkig was dit geen pantalon maar een spijkerbroek en ik had op een link via pinterest gezien dat je bij jeans simpelweg de oude zoom kunt behouden door de pijp om te vouwen, dicht naast de zoom te stikken en dan de boel open te strijken. Op deze manier dus:

20130910 (2) (Large) 20130910 (3) (Large)

In de tutorial knippen ze het omgevouwen gedeelte eraf omdat het bij hen vrij veel is, maar ik denk dat het in dit geval niet eens nodig is (ze geven trouwens ook aan dat zij het weer ergens gezien hadden waar er niet geknipt werd). Je kunt het op de foto's niet goed zien, maar de stiknaad is nauwelijks zichtbaar aan de buitenkant. Die houden we erin (voor die zeldzame keren dat ik een broek moet inkorten dan, bij mij en echtgenoot zijn broeken meestal te kort).

En zo lag er dus na een uurtje al een hele stapel afgewerkte klusjes.



Zoals gewoonlijk denk ik nu dat ik dat wel wat eerder had kunnen doen. Het voelt zo heerlijk braaf om dat allemaal weggewerkt te hebben, dus waarom doe ik dat soort dingen niet direct als het nodig is? Ik heb dus weer goede voornemens gemaakt. Maar ik ben bang dat ik erg hardleers ben, want iets maken is nu eenmaal veel leuker dan iets repareren. Misschien moet ik verstelwerk gewoon boven op mijn naaimachine neerleggen en mezelf verbieden iets anders te doen tot ik het gedaan heb.
Wat denken jullie, zou dat helpen? 

8 opmerkingen:

  1. Lekker. Iets afvinken.
    Lees je even je mail?
    Wie weet is het iets voor je.
    groetjes, Franca.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, gezien en antwoord gestuurd. Bedankt!
      En inderdaad, weer iets van mijn lijstje af. Het begint er op te lijken ;-)

      Verwijderen
  2. Ik heb je aangestoken :-))
    Dat verstelwerk stel ik ook altijd uit, waarom dat is weet ik niet. Er valt soms weinig eer te behalen aan het herstellen van een rafelig shirt, of een naadje in een zomerjurk, want meestal is het een teken dat het kledingstuk z'n langste tijd heeft gehad.
    Wat zeker helpt is een naaimachine die altijd klaar staat. Sinds een paar maanden heb ik op zolder een plekje dat ik mijn 'atelier' noem. Heerlijk om niet meer te hoeven sjouwen met die naaimachine!
    Leuk om te lezen hoe jij die spijkerbroek hebt omgezoomd. Die methode was ik ook al vaker tegengekomen, maar heb 'm zelf nog nooit uitgeprobeerd.

    En tot slot: wat een prachtige quilt heb je daar hangen.

    groetjes Anita

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, nu jij zo ijverig dingen aan het afmaken bent, kon ik niet meer achterblijven ;-) Bovendien moet die broek volgende week met een dochter mee naar het buitenland, dus het werd tijd.
      Die quilt maakte ik ooit als kraamcadeautje, dat ik vervolgens niet durfde te geven (er zitten wel wat foutjes in). Op dit moment hangt hij voor ons raam als gordijn.

      Verwijderen
  3. Geloof mij, dat helpt niet :)
    Broeken kort ik ook altijd zo in, je ziet daar echt amper iets van he!
    En nu heb ik toch ook weer zin gekregen om eens iets te maken.. nu nog tijd vinden :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik was er al bang voor ;-)
      Ja, dat is een perfecte methode. Had ik dat maar geweten al die jaren dat ik voor de dochters heb getobd met rolnaden en te dikke lagen voor mijn naaimachine.
      Tja, tijd om iets te maken... die heb je altijd tekort ;-}

      Verwijderen
  4. Kijk daar ben ik dus vreselijk jaloers op ; mensen die goed overweg kunnen met de naaimachine. Ik heb zelfs geen naaimachine , maar vlakbij mij in de buurt zit een vrouw die tegen heel schappelijke prijzen broeken korter maakt en herstelwerk doet. Ik gun haar dan ook die verdiensten. Men hoeft toch niet alles te kunnen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ben ook geen grote held met de naaimachine. Om eerlijk te zijn lag er ook een spijkerbroek met kapotte rits bij en die heb ik vrolijk laten liggen. Ik ben een ramp met ritsen inzetten en het wordt nooit zo netjes dat ik zo'n broek ook nog draag. Ik twijfel nog of die broek het geld waard is om het door een ander te laten doen.

      Verwijderen

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)