Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

In mijn (moes)tuin

Vorige week:

20130805 (1) (Large)

Deze week:

201308012 (1) (Large)

Het lijkt goed te gaan, maar wat je niet op de overzichtsfoto ziet is dit:

201308012 (2) (Large)

Tja… In mijn onschuld dacht ik een paar weken terug nog: “Wat leuk dat er ineens zoveel koolwitjes in de tuin vliegen.” Uh, ja. En die leggen eitjes, en uit die eitjes komen rupsen en die rupsen eten kool. Daarom heten ze zo. Ze eten mijn broccoli, mijn boerenkool en mijn bloemkool kaal. Ik ben vanochtend dus maar eens op rupsenjacht geweest, in de hoop nog iets te kunnen redden.

201308012 (4) (Large)

(dat was de helft van mijn vangst, en ik weet zeker dat ik nog lang niet alles heb)

De tomaten ga ik maar opgeven. Alle vruchten hebben last van bloesemrot. Dat komt niet meer goed. Ik denk dat ik die hele bak leeg ga halen en er andere planten neer ga zetten, maar ik moet nog even bedenken wat. Ik heb (dankzij bloglezer Astrid) “De eetbare tuin” van Alys Fowler en daarmee ook het idee van permacultuur ontdekt en wil dat volgend jaar in mijn tuin toepassen, dus misschien is het handig om alvast planten te kiezen die het dan goed doen. Maar ik denk er ook over verschillende soorten bladgroenten neer te zetten, die ik tot in de late herfst kan blijven plukken. Dan kunnen we tenminste  nog iets eten uit de tuin, want tot nu toe is de oogst vrij minimaal (een schaal radijsjes, vier kroppen sla, een maaltje spinazie, een vrij karige portie andijvie en een maaltje spinazie/andijvie gecombineerd).

De prei en de worteltjes lijken het goed te doen, maar je weet natuurlijk nooit hoe het onder de grond gaat. Ik moet de worteltjes nog wel uitdunnen, denk ik.
De mais groeit gelukkig prima. Ik heb de eerste kolven al gesignaleerd.

201308012 (3) (Large)

Ondanks de vrij slechte berichten van de laatste tijd vind ik het nog steeds heerlijk om in de tuin bezig te zijn. Het gaat dit jaar niet zo geweldig qua oogst (vorig jaar aten we dagelijks sla en drie keer per week andijvie uit de tuin), maar daar gaat het niet alleen om. Ik leer een hoop. Moestuinieren is meer dan plantjes en zaadjes in de grond stoppen en twee maanden later opeten wat er gegroeid is. Het is geen laboratorium, je werkt met de natuur. Of eigenlijk hoop je dat de natuur met jou mee wil werken. En of dat nu lukt of niet, het blijft een mooie ervaring.


Meer moestuinen? Kijk bij Helena's Moestuin Maandag op haar blog Hollandse Klei  

6 opmerkingen:

  1. Haha, ik zeg de laatste dagen tegen man kijk wat zijn er veel koolwitjes in de tuin .
    Ik geloof na jouw bericht dat ik even bij de broccoliplanten ga kijken. Ik vind het wel heel vrolijk om ze zo bezig te zien in mijn bloemperkjes. De tomaten zijn nog steeds groen.
    Wat een hoeveelheid rupsen. Breng je ze ergens naar toe ? Iedere dag pluk ik een klein beetje veldsla en snijbiet voor in een wisselend samengestelde salade. Vind ik al zo geweldig.
    We hebben een bramenplek ontdekt en nu voor de 2e keer ruim 7 ons geplukt, ga ik straks verwerken. Hazelnoten achter onze tuin op gemeentegrond , wil nu in de gaten houden wanneer ze gaan vallen. Natuurlijk laat ik wat over voor de eekhoorntjes en dan ook nog de perenboom ,wat een rijkdom dat je dat zomaar mag oprapen. Leuk van het boek, Je tuin heeft een goede basisstructuur dus dat gaat goedkomen volgend jaar.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh, dat zou ik dan maar doen, inderdaad. Wat ik met ze gedaan heb? Ik moet bekennen dat ik er zo de pest in had, dat ik ze door de wc gespoeld heb. Maar de volgende lading ga ik, denk ik aan de slootkant neer gooien. Ik neem aan dat het ze niet gaat lukken om de weg over te steken ;-)

      Verwijderen
  2. En dan te bedenken dat die onooglijke rupsen mooie vlinders worden!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, dat blijft een wonderlijk iets. Ik wou alleen dat iets anders aten. Onkruid bijvoorbeeld ;-)

      Verwijderen
  3. aaaah, ja, die akelige rupsen... reden waarom ik dus geen koolsoorten meer zet. Wel jammer hoor, dus ga ik volgend jaar toch gewoon maar weer eens spruitjes en boerenkool zetten. Desnoods onder netten.

    (wat een mooi geheel zo, je tuin!)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik moet het misschien afkloppen, maar na een paar rupsenvangacties lijken ze te verdwijnen. Ik heb dus hoop dat er nog genoeg kool is overgebleven voor ons ;-)

      Verwijderen

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)