Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Een truitje

Ik zei nog dat ik van mezelf geen nieuw breiwerkje mocht beginnen tot ik klaar was met afhechten omdat ik anders zeker wist dat het zou blijven liggen. En ik had gelijk. Toen ik noodgedwongen eenmaal aan iets anders begonnen was (omdat mijn breiwerk in een afgesloten zak moest vanwege een vlooienprobleempje in huis, dat nu gelukkig opgelost is), kon ik mezelf er niet toe zettten om dat truitje af te werken. Ik breide een vierkantje  en een muts en begon alvast aan de volgende muts. Maar gisteren kreeg ik ineens de geest. Gelukkig maar. Ik hechtte de laatste twintig (of meer) draadjes netjes af en kon toen eindelijk dat truitje uit mijn hoofd zetten.

 

Het is af. Het is net zo zonnig en vrolijk geworden als ik hoopte. En het is, als het goed is, het begin van een hele stapel truitjes.

Ik had een oudtante, of eigenlijk meer een oudere achternicht (als ik het me goed herinner was ze een nicht van mijn oma), die graag en veel breide. Zonder patroon. Zij kon je maten opnemen, je wensen qua kleur en soort steken noteren en dan vloog er zomaar een trui uit haar breipennen. Goed, ze zat er wel eens naast met de kleuren (mintgroen had ik gevraagd, het werd een soort legergroen, mijn zusje wilde zachtblauw en kreeg jongensblauw) en het werden niet de meest modieuze modellen (vleermuismouwen werden gewoon wijdere mouwen – het is zeker wel duidelijk dat we hier over de jaren ‘80 praten?) en het resultaat viel ons als tieners dan ook meestal erg tegen, maar achteraf heb ik grote bewondering voor haar. Ze deed het toch maar. Dat wil ik ook graag kunnen. Hoe fijn zou het zijn om, net als ik bij mijn mutsen doe, gewoon te kijken wat ik heb aan wol, een plannetje te maken en zonder patroon een trui(tje) te breien?

Ik besloot dat het tijd was het eens te proberen en ik gebruikte Elizabeth Zimmermann’s systeem als voorbeeld. Voor wie dat niet kent: zij geeft geen patroon, maar percentages, die je kunt gebruiken om aan de hand van je stekenproef en de maten die je wilt breien te bepalen hoeveel steken je moet opzetten en meerderen, gecombineerd met verschillende manieren om de schouders en de hals te vormen. Ideaal uitgangspunt voor wat ik wil dus.

Het is niet slecht gelukt, al denk ik dat ik de volgende keer toch wijdere armsgaten en een iets wijdere hals wil. Die smalle mouwen zijn mijn schuld, niet die van Elizabeth: ik had ze al af toen ik zag dat ze aanraadde voor kindertruitjes niet smaller te beginnen en dan steken bij te maken, maar gewoon te beginnen met het aantal steken dat je zou hebben na het meerderen. Gelukkig valt het mee, mijn eigen stevige polsen kunnen erdoorheen, dus ik verwacht niet dat de afrikaanse kindjes er moeite mee hebben. Het lijfje heb ik iets breder en vooral iets langer gebreid dan ik normaal zou doen, omdat deze kinderen helaas vaak van die dikke hongerbuikjes hebben (op de website van Knit-a-Square wordt daar expliciet om gevraagd).

 

Het was trouwens sowieso een project met hindernissen, zelfs nog afgezien van het vlooienprobleem (niet dat er vlooien in het truitje zaten, overigens, maar omdat ik vaak brei met de kat op schoot, wilde ik geen risico lopen). Ik had op zich de hoeveelheden van alle kleuren redelijk goed ingeschat, maar helaas was het restje geel garen eigenlijk twee verschillende resten, iets wat ik bij lamplicht niet had gezien. En natuurlijk zag ik dat pas toen ik één mouw al af had, die ik toen weer half heb uit gehaald om het kleurverschil in ieder geval symmetrisch te verdelen.

 

Maar ach… het was leuk om te doen. Volgende keer een paar aanpassingen en wie weet brei ik over een tijdje ook zonder patroon stapels en stapels truien.

Maar niet voor achternichtjes in de tienerleeftijd, want die zijn toch nooit tevreden.

p.s. Nicole van "Het Moederbedrijf" stelde mij vragen over mijn werk als schrijfster (en hoe het allemaal zo gekomen is) en de combinatie daarvan met gezin en huishouden. Het resultaat van dat zeer uitgebreide interview is hier te lezen.

4 opmerkingen:

  1. dag Geertrude, De trui is mooi geworden. Mijn truitje is nog steeds niet af , ik ben nog nooit zolang aan een breiwerk bezig geweest . Op een of andere manier ben ik niet tevreden ,waardoor ik veel uithaal en opnieuw begin. Jij bent wel sociaal bezig zeg om voor anderen te breien. Het meeste wat ik brei zijn cadeautjes. ook vond ik het leuk om je interview over het schrijven te lezen. Je moet het echt willen en voldoening eruit halen want inderdaad als het geen bestseller wordt is het "loon" laag. Er is zo ontzettend veel geschreven ,soms denk ik ook wel eens zal ik iets op papier gaan zetten. Of een kinderboek met eigen illustraties. Mijn zoon heeft een boek geschreven (geschiedenis) en een van mijn broers ook, roman zich afspelend in Leipzig voor het vallen van de muur. Die laatste werkt ook bij een krant. Ik weet niet of ik enig schrijftalent heb, laat ik eerst het truitje eens afmaken. Groetjes.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Of het sociaal is, weet ik niet. Ik brei gewoon teveel om het allemaal zelf te houden, dus toen mijn hele (niet zo grote) familie voorzien was van sjaals en meerdere mutsen per persoon was ik heel erg blij toen ik erachter kwam dat Knit-a-square mijn breisels wel wilde hebben. Voor mij net even iets specialer, omdat ik een paar jaar geleden zelf in Zuid-Afrika geweest ben.
      Tja, schrijven is vooral een kwestie van doorzetten en uitproberen of je iets van talent bezit (het zit bij jou blijkbaar wel in de familie). En een voordeel van de huidige mogelijkheden van self-publishing is natuurlijk wel dat je de kleinkinderen kunt voorzien van een boek dat oma zelf geschreven heeft, zonder dat je per se de route van uitgevers op moet ;-)
      Voor kinderboeken is overigens wel meer markt dan voor romans.

      Verwijderen
  2. Oh het is wel een leuk en fleurig truitje geworden.
    Op naar het volgende project?
    Zal zo je interview eens gaan lezen, als ik een gaatje vind.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ben al op zoek naar garen voor een volgende trui, maar ik heb inmiddels ook al weer een muts op de naalden staan. Die zijn zo heerlijk voor tussendoor ;-)

      Verwijderen

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)