Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Een mand vol

Ik schreef het al: ik was bijna door mijn wol heen. (Even terzijde: is het niet gek dat je steeds sneller gaat breien als je denkt dat je het einde van een project nèt niet haalt met het restant van je garen? Of is dat alleen een afwijking van mij?) En dus hechtte ik de avond voor mijn verjaardag (om precies te zijn tien minuten voor middernacht) het laatste draadje af. Waarna echtgenoot meldde dat ik als cadeautje bij een echte wolwinkel wol mocht gaan uitzoeken. Hoe lief is dat? Ik koop mijn wol normaal gesproken bij de goedkope textielwinkels of bij de kringloop. En hij stond er ook nog eens op dat ik echte wol kocht, niet het veel goedkopere synthetische garen. Overigens wel op voorwaarde dat ik deze keer eens iets voor mezelf zou gaan breien. Maar dat was ik toch al van plan, want dat was lang geleden.
Wat ik uitzocht is hier (tweede foto) te zien, een combinatie van wol, zijde en viscose in een heel neutrale kleur, zodat ik het overal bij kan dragen.



Toen ik vorig jaar besloot dat ik eerst alles wat ik nog had op moest maken voor ik nieuw garen mocht kopen, wist ik al dat ik bijna alles zou gebruiken om vierkantjes en andere dingen voor Knit-a-Square te breien. Dus breide ik in de loop van de maanden een slaapzak (dat nam een flinke hap uit de voorraad), vierkantjes en mutsen. En ik mikte alles wat ik maakte in een mand in de hoek van de kamer, met een stapel dekens erbovenop. Ik had dus geen flauw idee wat er precies in de mand zat, tot ik afgelopen vrijdag de inventaris opmaakte. En toen bleek ik, tussen de bedrijven door, toch heel wat gebreid te hebben...
Behalve de slaapzak bleek de mand veertien vierkantjes en veertien mutsen (waarvan jullie er vier al gezien hebben) te bevatten. Met een overdosis blauw en in soms wat moeizame kleurencombinaties, want het waren nu eenmaal allemaal restjes (wat je in de kringloop vindt zijn ook meestal restjes).




Voor mijn volgende KAS-projecten wil ik garen gaan kopen in vrolijkere kleuren. Ik heb in de wolwinkel waar we mijn cadeautje kochten al iets gezien dat me wel wat leek (qua kleur èn prijs).
Maar eerst mijn eigen vest afmaken, want in het kader van ontrommelen en rustiger leven wil ik proberen gewoon aan één project te gelijk te werken en niet alvast bergen garen in te slaan voor alle plannen die ik in mijn hoofd heb.
Dat houdt trouwens wel in dat ik zonder pinpas en met een beperkt bedrag aan contanten naar die wolwinkel terug moet gaan want oh, wat hebben ze daar een enorme keuze!

Follow my blog with Bloglovin (sorry, dit moet even om mijn blog bij bloglovin te claimen)

3 opmerkingen:

  1. Hoe heerlijk ontspannend is dat! leuk, die blauwe muts is leuk!!! hahahaha, ze zijn bijna allemaal blauw maar ik bedoel die rechts int midden, snoeperig leuk ;)
    Prachtig garen heb je gekregen maak er iets moois van, ben benieuwd naar het eindresultaat!!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je! Dat is mijn favoriete patroon, ik heb inmiddels bijna twintig van dat soort mutsen gemaakt ;-)

      Verwijderen
  2. Wat een enorme hoeveelheid!
    En ik herken dat wel, dat je sneller gaat breien naarmate je bijna bij het eind van je wol en je breisel bent. Geen idee waarom dat zo werkt, want het verandert helemaal niets aan de zaak.

    He, en nu eindelijk iets voor jezelf.

    BeantwoordenVerwijderen

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)