Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Een heel gewone dag

Mijn favoriete soort blogberichtjes zijn die waarin iemand simpelweg vertelt wat hij doet op een heel gewone dag. En dan vooral als het mensen zijn zoals zij of zij, waarvan ik me bij het lezen van hun normale berichtjes afvraag "hoe doen ze het toch allemaal?". Ik ken eigenlijk geen nederlandstalige voorbeelden, trouwens, hoewel Teuni toch wel zoveel vertelt dat je een aardig beeld van haar dag kunt vormen.
Nu verbeeld ik me niet dat mensen dolgraag willen lezen hoe ik mijn dag doorbreng, maar het is een leuk onderwerp voor een blogpostje. Zeker omdat mijn normale dagen absoluut niet voldoen aan het beeld dat mensen van een schrijfster hebben. Er zijn dagen waarop ik bijna niets anders doe dan schrijven. Maar de meeste zien er zo uit als deze dag (dit was vorige week dinsdag - maar vandaag heb ik me alweer verslapen):

7.05 Ik schrik wakker. Wekker vergeten te zetten. Normaal gesproken word ik altijd ruim voor zevenen wakker, maar het was gisteren laat... Snel aankleden, theezetten, eierkoker aan.

7.30 Dochters en echtgenoot komen binnendruppelen. We zijn geen van allen ochtendmensen, dus we ontbijten individueel, met een bord of broodplank op schoot.

8.30 Tijd om aan het werk te gaan. Dochters vertrekken naar de kamers om te werken/leren, echtgenoot blijft nog even op de bank zitten met zijn laptop om mail te checken, maar verhuist na een half uurtje naar ons kantoortje. Ik heb een huishoudochtendje, dus ik begin met opruimen.
Eigenlijk wil ik schrijven, maar dat moet even wachten. Ik zit trouwens toch met een manuscript dat het net niet is. Ik ga iedere keer braaf zitten om verder te schrijven, maar het lukt gewoon niet. Het vervelende is dat ik iemand beloofd heb "zo snel mogelijk" iets te laten horen en dat is al maanden geleden. Maar wat ik nu heb is gewoon te slecht om aan iemand te laten zien. Dus moet het nog maar even wachten.

9.30 Als ik badkamer, toilet en keuken gesopt heb en een lading was in de machine gestopt, spring ik in mijn auto. Die moet naar een garage in de stad voor een garantiereparatie.

9.45 Het verkeer zit mee en ik arriveer een kwartier te vroeg.

10.00 Ik ben eindelijk aan de beurt, nadat de mensen voor mij uitgebreid hebben staan kletsen en er ook nog iemand voordrong. De man achter de balie en ik hebben een communicatieprobleempje; hij kan mijn auto niet vinden in het systeem. Als de auto eindelijk gevonden is, blijkt "even kijken of de reparatie nodig is" een uur te moeten duren. Ik heb geen zin om zolang in de wachtkamer te zitten (herinnering voor mezelf: volgende keer laptop meenemen!) en besluit het winkelcentrum verderop in te duiken. Ik ben al snel uitgekeken en bedenk dat ik beter in de wachtkamer had kunnen gaan zitten om na te denken over mijn boek.

11.00 Ik heb het winkelcentrum vier keer rondgewandeld en het is eindelijk tijd om mijn auto op te halen. De reparatie is inderdaad nodig en we maken een afspraak voor volgende week (herinnering voor mezelf: laptop meenemen!)

11.15 In het winkelcentrum in de stad kon ik het enige dat ik echt nodig had niet vinden, dus ik moet op weg naar huis langs het winkelcentrum in een andere plaats.

11.30 Thuis, was in de droger, de rest ophangen, nieuwe was in de machine, bed afhalen, beginnen met stofzuigen, tot de ontdekking komen dat ik vergeten ben te stoffen, nog een keer stofzuigen.

12.00 Tafeldekken en lunch.



13.30 Afwassen (ja, met de hand), nog even een kopje koffie met echtgenoot op de bank en dan naar het kantoortje.

13.45 Mail lezen en beantwoorden, reacties op mijn blog lezen, blozen om een heel lieve reactie, reacties beantwoorden. Facebook, twitter en een paar blogs lezen. Bedenken dat ik dat laatste anders moet gaan doen, want nu lees ik alles vluchtig en vergeet dan dat ik op sommige mensen wil reageren. Ik wil daar veel bewuster mee omgaan.

14.00 Derde was vandaag. Het houdt nooit op. Bedenken dat ik een blogje moet schrijven, maar ik heb niet echt inspiratie. Toch beginnen met een blog schrijven. Ondertussen dochter helpen met boekhoudstudie.

15.00 Koffie/theepauze. Stukje breien. De wol die bijna op was, is nog steeds genoeg om een vierkantje te breien (na een muts en een ander vierkantje). Maar ik ben er bijna...



15.15 Mijn manuscript staat open in Word en ik ben begonnen met (alweer) van voren af aan doorlezen. Ik blijf hangen op het punt waar mijn hoofdpersoon vertelt over haar verbroken relatie. Daar is iets mee, maar ik kan er de vinger niet opleggen wat.

15.45 Verder met blogje schrijven, bijpassende foto's maken en van gedachten veranderen. Ander blogje schrijven en plaatsen, doorlinken naar Facebook en Twitter. Het probleem "dit blog" of "deze blog" (groene boekje zegt mannelijk, Van Dale zegt mannelijk en onzijdig, bijna iedereen zegt "deze", maar ik ben gewend om "dit" te zeggen) omzeilen door "mijn blog" te typen. Bedenken dat ik nog steeds niet snap hoe Google plus werkt, er heel even naar kijken en dan weer afhaken.

16.15 Ik wil de was opvouwen en de laatste ronde laten draaien, maar de was is nog niet droog. Waterreservoir is vol. Nog een kwartiertje aanzetten. Dochter helpen met lastige opdracht. Kat komt drijfnat thuis. Even afdrogen (vindt hij fijn, hij vraag er zelfs - luidkeels - om). Tussendoor steeds een paar minuten peinzend naar manuscript kijken, maar geen tijd om me er echt in te verdiepen.

16.45 Dag bijna voorbij. Moet het bed nog opmaken, een was drogen/ophangen, eten koken. Had nog willen schrijven en aan mijn blog layout willen werken. Probeer het los te laten, morgen is er weer een dag. En misschien werk ik vanavond nog even door.



17.03 De kat gilt om eten. Ik ben drie hele minuten te laat. Ik geef hem zijn brokken en zie dat ik vergeten ben soep te koken. En ik moet de laatste was nog drogen en het bed is nog niet opgemaakt. En wat eten we vanavond?
Ik zet de soep op, hang de was op en stop de rest in de droger, help de kat door zijn brokken weer terug op het bordje te leggen. Bedenk dat het grappig zou zijn als ik dit verslag kon eindigen met 's avonds laat het vergeten bed nog op te maken.
Ik besluit dat we vanavond prei eten, maar wel met aardappels (ik vind het lekkerder met rijst) omdat we al twee keer rijst op hebben deze week. Ik snij de prei en zet het alvast op om een voorsprong te nemen op de aardappels. Daarna schil ik de aardappels, maar laat ze nog even staan.
Schrijf nog even een reactie op iemand en vul dit verslag aan (dat schrijf ik dus ook nog tussen de bedrijven door al staat het er niet steeds bij).


18.00 Ga de soep proeven, keur hem goed en schep vier kommen vol (wij eten soep voor het eten, maar niet als voorgerecht - normaal gesproken warm ik het rond een uur of vijf op en eten we het dan alvast op -  dat scheelt heel veel gesnaai voor het eten). Aardappels opzetten.
Ga achter vertellen dat de soep klaar staat en neem meteen mijn laptop mee naar de huiskamer. Ik wil nog wat doen, maar moet wel op het eten letten, wat gemakkelijker gaat vanaf de bank. Oh wacht, eerst dat bed opmaken, want zo grappig is het niet om 's avonds laat lekker onder de dekens te willen kruipen en dan nog aan het werk te moeten (komt regelmatig voor). Zinloos naar beeldscherm staren. Snel nog even de speklapjes bakken.

18.30 Tafeldekken, eten, opruimen, afwassen, was opvouwen, koffie



19.30 Ik werk nog even aan mijn bloglayout, maar het lukt niet erg. Ik wil weer eens iets heel ingewikkelds. Waarom kan ik me nooit bij de standaardsjablonen houden?

20.00 Als echtgenoot me moet helpen met iets dat eigenlijk heel simpel is (en dat ik dus gewoon had moeten weten), besluit ik dat het genoeg geweest is. Ik zet de radio aan en ga breien. Echt ontspannen lukt niet, want ik blijf over mijn nieuwe boek nadenken.

22.00 Die verbroken relatie is het probleem. Het was een cliché verhaal, hij ging vreemd, zij betrapte hem en is nu boos en verdrietig. Komt vaak voor en is op zich niets mis mee voor een boek, maar de situatie past helemaal niet bij het karakter van mijn hoofdpersoon. Dat moet anders. Misschien is dat de oplossing. Zal ik nog even...? Mijn laptop ligt nog onder handbereik, maar eigenlijk ben ik veel te moe. Dat wordt niets meer. Echtgenoot is ook eindelijk klaar met werken (nou ja, hij is gestopt voor de dag), dus het is tijd om nog even rustig te praten met een glaasje wijn en op de achtergrond het gezellige gekwebbel van één van mijn favoriete Veronica-dj's.

0.00 Alweer aan de late kant gaan we naar bed. Ik bedenk wat ik morgen allemaal wil doen en probeer in mijn hoofd alvast mijn verhaal te herschrijven. Ik merk dat ik daardoor niet kan slapen en houd mezelf voor dat ik morgen kan gaan schrijven. Als ik tijd heb. Ach, dat boek komt wel af. Ooit.

4 opmerkingen:

  1. Superleuk! Je lijkt wel wat op mij, hahahahaha, althans je dagindeling van deze dag... zo gaat het er hier ook vaak aan toe, leuk om te lezen ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je! Blij dat ik niet de enige ben bij wie het vaak zo loopt. Vandaag had ik alweer zo'n dag... ;-)

      Verwijderen
  2. Leuk onderwerp voor een blogje.
    Ik herken me erg in het bedverschoonritueel. Inderdaad dat je dan 's avonds - altijd weer later dan je van plan was - naar bed gaat en er dan achter komt dat je (weer!) vergeten bent het bed op te maken.

    groetjes Anita

    PS: geeft niet dat je bij mijn give away niet je voorkeur hebt aangegeven. Zo is het al weer opgelost.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Leuk die herkenning. Ik dacht echt dat ik de enige was die bedden afhaalt en dan straal vergeet ;-)

      Verwijderen

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)