Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Rotterdam


Ik kan er niets aan doen, ik heb iets met Rotterdam. Niet dat ik het een mooie stad vind. Absoluut niet zelfs. Zeker niet nu een groot deel van de binnenstad al jaren één grote bouwput is. Er zijn wel mooie plekjes maar daar kom ik niet vaak (moet ik toch eens doen - met de grote camera). Ik zou er trouwens ook niet willen wonen. Als ik terug zou moeten naar een stad (maar dat hoop ik niet, ik moet er niet aan denken huizen te zien als ik naar buiten kijk) wordt het Gouda. Dat was tien jaar lang "thuis" en het voelt nog steeds vertrouwd als ik er ben.
Maar toch. Er is niets leuker dan op de markt van Rotterdam lopen. En dat heb ik dus gisteren gedaan. Met het excuus dat ik op zoek was naar Sinterklaascadeautjes, maar eigenlijk gewoon omdat ik er zin in had.
Het is alleen jammer dat ik nog steeds niet zo veel fotolef heb als ik zou willen. Er zijn zoveel mooie plaatjes te schieten in en rond de marktkramen, maar ik durf dat niet zomaar te doen. Zelfs niet met het kleine cameraatje. Jullie moeten dus maar van me aannemen dat het een heerlijke markt is. Met groente en fruit en echte marktkooplui. "Hele zak paprika één eurootje, mevrouw." Met gedroogde kruiden en olijven en noten. Met vissen en schelpdieren en zelfs krabben (om eerlijk te zijn kreeg ik wel een beetje een naar gevoel toen ik zag dat er daar minstens één nog van leefde).
Om nog meer in de Sinterklaasstemming te komen waren er Zwarte Pieten die collecteerden voor een stichting waarvan ik de naam vergeten ben. Ik gaf wat aan de eerste en heb de rest verteld dat ik dat al gedaan had. Toen ik bij de vierde riep "Jullie lopen echt overal!", zei die jongen dat ze met z'n honderden waren, dus dat kon dan kloppen. Helaas zag ik geen van die honderd collectanten toen ik na het winkelen mijn kleingeld nog bij ze wilde dumpen.
Er waren enorm veel kraampjes met hoesjes voor telefoons die ik niet bezit en kramen met heel leuke kleding in maten die ik niet (meer) heb. Dat overtuigde me ervan dat ik toch weer eens moet proberen af te vallen. Maar eerst kocht ik een zakje dubbelzoute drop (ligt het aan mij of is dat lang zo zout niet meer als vroeger?).
En natuurlijk waren er de rommelmarktkramen. Ja zeg, wat denken jullie dan. Als ik weet dat ik maar een deel van de markt kunt bekijken, neem ik natuurlijk wel precies dat pad. Want dat is pas echt leuk. En slecht voor de portemonnee. Tenminste, dat was het altijd wel. Maar vandaag zag ik niet veel wat ik wilde hebben. Alleen een heel oud houten bakje voor brieven. Dat was een leuk ding. Maar ik zou niet weten waar ik het op moet hangen, dus heb ik het braaf laten liggen. Er was iemand bezig een grote antieke leren koffer te kopen en een mevrouw riep dat hij het gewoon moest doen omdat je er daar nooit te veel van had. Dat was ik niet met haar eens, want ik zou die dingen best willen hebben, maar ik kan er niet eens eentje kwijt. Iemand anders vroeg naar de prijs van antiek bestek dat nog netjes in een kist lag en ik dacht dat haar man spontaan begon te schaterlachen toen hij het bedrag hoorde. Maar dat bleek toch een andere man te zijn. Waar hij om lachte weet ik niet, maar het klonk zo aanstekelijk dat ik begon te glimlachen.
En dat is misschien wel de belangrijkste reden waarom ik zo graag naar de Rotterdamse markt ga. Er is daar altijd wel iemand waar ik vrolijk van word...




4 opmerkingen:

  1. you make me smile.

    i am like you about my camera in public places. i feel funny taking photos of other people's things. even if they are for sale.

    you made me taste salt.

    i don't particularly care for vintage suitcases, so i wouldn't have one either.

    and i could almost hear the laughter your were describing.

    your day sounds like fun!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ja ik krijg gewoon Heimwee, 33 jaar mijn stad geweest, maar weet je de Afrikaaner markt is ook geweldig hoor.

    gr Liesbeth

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Daar ben ik nog nooit geweest. Moet ik toch ook eens doen...

      Verwijderen

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)