Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

De achtertuin

Toen we dit huis kochten, was er geen achtertuin. De grond achter ons huis was eigendom van de buren. Dat vonden wij geen probleem, want er was aan de zijkant meer dan genoeg ruimte voor een terras. Maar toen de buren ons een deel van hun tuin te koop aanboden, zeiden we natuurlijk geen nee.
Ineens hadden we dus een prachtige achtertuin. Hij was mooi aangelegd met waarschijnlijk dure materialen, maar om eerlijk te zijn was het niet echt onze smaak. Ik hou van een tuin met veel bloemen en planten, maar dit was bijna alleen maar tegel, met een paar smalle borders. Het waren mooie tegels, dat wel. Maar een beetje saai. En die borders vergroten was lastig, want onder de tuin ligt een enorme betonplaat. Voor onze buren het kochten was het namelijk eigendom van een boer en hier stond de hooiberg. Het grootste probleem was echter dat het door al die stenen zo heet werd in die tuin. En tijd om er wat aan te doen hadden we niet, want er was binnenshuis ook het een en ander te doen (kamers bouwen voor de dochters bijvoorbeeld).
Na een paar jaar besloten we een zwembad te kopen. Zo'n groot vrijstand geval zoals je in Frankrijk veel ziet. Het besloeg bijna de hele tuin, maar dat vonden we niet erg, want we hadden inmiddels een dakterras gemaakt. We genoten van een paar heerlijke zomers, waarin we veel gebruik maakten van ons zwembad.
Helaas zijn de zomers de laatste tijd niet echt geweldig meer. Vooral die koude nachten zijn een ramp, je krijgt het water gewoon niet meer warm. We hadden van die zonnematten, maar elektrisch verwarmen leek de enige oplossing om het water wat warmer te krijgen. En dat wilden we niet, dat kost veel te veel stroom.
Toen het zwembad ook nog lek raakte, besloten we het maar leeg te laten lopen. We waren van plan het weg te halen, maar het kwam er steeds niet van. En zo lag deze zomer de achtertuin er vreselijk verwaarloosd bij, met een half zwembad en vooral veel troep.
Tot ik het echt zat was en vorige week begon met opruimen. Alle restanten van het zwembad in de aanhanger en echtgenoot uit zijn werk gehaald om de troep meteen naar de stort te brengen. En toen ben ik met de restanten van de materialen van de vorige tuin aan de gang gegaan om er iets bruikbaars van te maken. De meeste tegels liggen nu in de carport, maar ik had er nog een paar over. Ik maakte een vuurplaats van de stenen die eerst die smalle borders vormden en was behoorlijk trots op het resultaat.
(inspiratie voor de vuurplaats vond ik hier)




Ik heb geen "voor" foto, maar je begrijpt het wel als je de rest van de tuin ziet op deze foto.



Maar goed, we waren er blij me en bouwden die zelfde avond nog een vuurtje.


Die eerste avond kwamen we erachter de de stoelen op deze manier te dicht bij het vuur stonden. En dat we het eigenlijk net zo saai vonden worden als het vroeger was.
Ik vond nog vier van die tegels ergens onder, zodat we de kring iets wijder konden maken en ik had een gelukje bij de kringloopwinkel waar ik voor 5 cent per stuk een partijtje bakstenen kon kopen (en de verkoper heeft het heel erg naar beneden afgerond).




Mooi he? Ik ben de hele vrijdag bezig geweest met het verschuiven van het grind in het vierkant om het zand er onder vandaan te halen (foute inschatting van mij, het grind zakte erin weg). Het grind ligt nu rechtstreeks op de betonplaat en ik ben bijna (maar nog niet helemaal) klaar met het opvullen (er ligt nog meer grind onder die stapel hout achter in de tuin).



Als dat klaar is, gaan we verhoogde borders bouwen. Er moet een pad komen naar de schuur en een pad naar de (nog te bouwen) trap (we wonen aan een dijk, de tuin ligt een meter lager dan het huis), maar de rest wil ik beplanten. Ik droom al van een klein groentetuintje achterin.

Dit is echt heel leuk om te doen. Omdat we de kosten zo laag mogelijk willen houden, is iedere stap een creatief proces.
En natuurlijk zijn we ontzettend blij met die vuurplaats, die al heel lang op ons verlanglijstje stond...




1 opmerking:

  1. Dit gaat een heerlijk plekje worden! Knap hoor van bijna niks zoiets leuks maken. Ik blijf het volgen.
    groetjes, Franca.

    BeantwoordenVerwijderen

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)