Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Weekmenu

“Wat gaan we eten?” Er is altijd wel een dochter die dat ’s middags al vraagt. En ik geef altijd hetzelfde antwoord: “Geen idee.” Want ik weet pas wat we gaan eten als ik aan het koken ben.
Ja, ik weet het, het is triest. Men hoort weekmenu’s te maken en lijstjes en planningen. Dat doe ik ook wel eens, hoor. Eens in de negen weken, zo ongeveer dan, heb ik een aanval van efficiëntie. Dan moet de boel op de rails, geregeld en gestroomlijnd. Dan ga ik op woensdagavond ernstig met pen en papier zitten denken. Soms zelfs met een stapel kookboeken erbij. Niet dat ik ooit letterlijk een recept uit een kookboek gebruik, maar ik ben het dan, eens in de negen weken dus, wel echt van plan. Ik vind het ook wel erg goed staan, zo’n menuplan aan de koelkast. Zo efficiënt.
In de praktijk komt er echter niet veel van terecht. Mijn geest is te chaotisch voor zover vooruit denken. En mijn echtgenoot ook, want die wil ook nog wel eens de keuken in duiken. En gebruikt dan van alles door elkaar, zodat mijn zorgvuldig geplande maaltijden ineens ingrediënten missen. Nee, dat is niet echt een succes.
Het gekke is dat ik toch maar eens in de week boodschappen doe. Af en toe komt er wat kunst en vliegwerk aan te pas, omdat ik heel slecht ingekocht heb. Maar dan ligt er altijd wel iets in de vriezer dat ik een andere week, ook wegens dat slechte inkoopbeleid, over had. Ik kan dus best zonder planning.
Meestal dan. Want nu is de vriezer bijna leeg wegens dringende behoefte aan ontdooien. En verder heb ik nog twee stronkjes witlof, een half bakje champignons, een restje worteltjes, een halve komkommer en een paar tomaten. Dat zou ik door elkaar kunnen roeren. De aardappels zijn ook op. Rijst heb ik nog wel. Kan ook best. Mik ik daar die champignons doorheen en wat ham.
Er komt ook altijd wel een dochter in de keuken kijken als ik aan het koken ben.
Zij, wantrouwig: “Wat gaan we eten?” Ik, heel efficiënt: “Witlofsalade en rijst met champignon en ham.”
Het is jammer dat ze het ook ’s middags vragen, anders kwam ik er wel mee weg!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)