Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Kerstvakantie

Kerstvakantie is eigenlijk een raar soort vakantie. Een beetje van doe-maar-wat. Kerstdagen vrij, oudjaarsdag en nieuwjaarsdag vrij, de dagen ertussen ook wel handig en maak er dan maar twee hele weken van. Zoiets.
Eigenlijk heb je ook geen twee weken vakantie. Dat heb ik de dochters van te voren al duidelijk gemaakt. Die hebben een toetsweek na de kerstvakantie. Ook zoiets: wie verzint dat? Alsof al die kinderen uit zichzelf bedenken dat ze dan hun vrije dagen fijn kunnen gebruiken om te leren. Nee, daar moeten de ouders achter aan natuurlijk. Een dochter stuurde een sms-je aan een klasgenoot om te vragen welke hoofdstukken wiskunde er geleerd moesten worden. Antwoord: ga je daar nu al aan beginnen? Ja, dus, want onze dochters hebben vervelende ouders.
Twee volle weken zijn het niet. We zitten nu al op vrijdag. Ik ben twee dagen te laat met mijn schrijfsel. Maar dat zijn precies de kerstdagen, dus ik vind dat dat mag.  De eerste week is al zo goed als om.
Kerstavond hebben we met het gezin doorgebracht, kalkoen en een kerstfilm, helemaal gezellig. Eerste kerstdag waren we bij mijn schoonzus. Gourmetten met negentien mensen. Ging best. Er was een gourmetstel dat de geest gaf, direct nadat de eigenaars hadden verteld dat het ding al twintig jaar oud was en nog zo goed werkte, en er was een stop die doorsloeg, zodat we ineens in het donker zaten. Maar we hadden het geweldig naar ons zin.
Tweede kerstdag koffie gedronken bij de schoonouders en daarna mijn ouders, zus en broer met aanhang bij ons op visite. Koffie met lekkers, een stevige wandeling met de hond (hoewel de kinderen misschien nog wel dringender uitgelaten moesten worden) en daarna wat hapjes. Heel ongedwongen, maar oergezellig. Ik had van die engelse crackers gekocht. Niet de koekjes, maar van die toffeevormige kartonnen dingen die knallen als je er aan trekt. Daar zitten dan papieren hoedjes in en een woordgrapje. Het gaat helemaal nergens over, maar leuk is het wel.
"Why does the golfer take two pairs of trousers to the golfcourse? In case he has a hole in one!"
Niet te vertalen, maar wel erg leuk. Ik hoorde er ook nog een in een oude comedyserie die wel te vertalen is. Die wil ik u niet onthouden: de oeh-aah vogel wordt zo genoemd omdat hij vierkante eieren legt.
Ja, het is een doordenkertje...
Wij hebben ook nog een jarige in de familie op derde kerstdag. Daar kan dat kind niets aan doen, we gaan er dus gewoon naar toe. Maar het kost je wel weer een middag natuurlijk, want ze wonen niet naast de deur.
Gelukkig had ik de dochters dus al voor de kerst bepreekt over beperkte tijd en niet te veel leuke dingen plannen als je zoveel te leren hebt, dus het is hier verder best gezellig. Geen paniek over werkdruk dus. Nog niet in ieder geval.
Omdat echtgenoot ook thuis is, meestal tenminste, rommelen we heerlijk een beetje rond. Beetje werken, beetje luieren. Vanochtend laat opgestaan. We zijn nog een beetje duf, maar wel allebei al (thuis) aan het werk. Daarnet knoeide echtgenoot met zijn koffie. Ik stond op om een doekje te pakken en gooide meteen maar even mijn volle beker thee over de tafel. Gelukkig was ik al onderweg voor een doekje, kon ik meteen nog een dweil pakken. We konden er wel om lachen. Dat soort dingen. Heel gezellig.
Wat ik wel opvallend vind dit jaar, maar dat komt misschien door de fora die ik tegenwoordig lees, is dat er zo verschrikkelijk veel mensen mopperen over de feestdagen. Zoveel gedoe, zoveel verplichtingen. Ik snap dat niet. Ik vind het heerlijk dat er nog dagen zijn waarop je kunt verwachten dat je de hele familie een keertje ziet, in plaats van ze toevallig een keertje tegen te komen op een verjaardag. Want verjaardagen zijn allang geen verplichtingen meer zoals vroeger. Dat merk ik steeds vaker. Zaten vroeger bij ons thuis de tantes 's ochtends al op de koffie om dan 's avonds nog een keertje met de ooms mee te komen en als het een kinderverjaardag was zelfs 's middags met de neefjes en nichtjes, tegenwoordig mag je blij zijn als de helft een uurtje komt. Werk, andere verjaardagen, ziekte of gewoon geen zin, het wordt steeds minder druk.
Maar goed, kerst was dus nog wel een leuke gelegenheid om dingen af te spreken. Dacht ik. Want ik houd daar wel van. Maar dat zag ik verkeerd. Ik lees en hoor steeds meer dat mensen het allemaal maar gedoe vinden en vervelend. Ja, je zou ook een keertje ergens moeite voor doen...
En weet je wat ik dan nog het vervelendste vind? Dat gezeur erover! Geen zin om kerst te vieren? Prima. Dat zeg je dan tegen je familie en dat is dat. Wij hebben ook een keer de kerstdagen in AustraliĆ« doorgebracht. Kan best. Maar moet nu echt het hele internet – waar ik lees dan in ieder geval- overspoeld worden met al dat gezever? En ik hoor het op straat ook.
De dag voor kerst nog even kerstcadeautjes gekocht. Ik werd zelf helemaal chagrijnig van de sfeer die er in de stad hing. Scheldende moeders, mopperende vaders, jengelende kinderen. Mensen voor en achter de kassa die vonden dat het allemaal zo druk en zo lastig was. En de dag na kerst weer. "Blij dat het voorbij is." hoor ik overal. Maar dat blij is dan ook weer niet zo vrolijk bedoeld. Als ik het goed begrijp zou bijna iedereen het liefst de kerstdagen thuis in zijn eentje achter een gesloten deur doorbrengen. Want alle andere mogelijkheden zijn zoveel gedoe.
Lieve mensen, wat worden we eenzaam als we zo doorgaan!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)