Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Keukengedoe


Toen echtgenoot vorige week maandag het keukenblok eruit trok, had ik wijzer moeten zijn. Hoe kwam ik er toch bij dat die klus in een weekje wel geklaard zou zijn?
Veel werk was het niet, dat is waar. Alleen het kastje met de gootsteen moest nog vervangen worden. De andere kant van de keuken was al een jaar klaar. We konden dat toen niet afmaken omdat eerst de CV ketel weggehaald  en een andere ergens anders opgehangen moest worden. De plannen waren er wel en de kastjes, de vaatwasser, het aanrechtblad en de tegels stonden al een jaar in de gang. Maar echtgenoot begon een eigen bedrijf en kreeg het vreselijk druk. Er was een natte zomer en een rommelige herfst en toen ook nog een rare winter.
En de keuken wachtte maar. Op de plaats van de inmiddels verwijderde ketel had ik maar een ander oud kastje gezet, met de magnetron erop. Het zag er niet erg mooi uit, maar het werkte best. De afwas kon gedaan worden en verder genoot ik van het mooie gedeelte van de keuken.
Toch was ik maandag dus erg blij en opgetogen. Ik zou eindelijk mijn vaatwasser en mijn veel ruimere gootsteenkastjes krijgen. En die spullen uit de gang kunnen halen, zodat de voorraadkast daarheen kon en ik op zoek mocht gaan naar een mooie servieskast die dan weer in de keuken op de plaats van de voorraadkast kon.
Echtgenoot had het goed gepland. Maandag slopen en tegels bikken, dinsdag allebei werken, woensdag leidingen verleggen en tegels plakken, donderdag allebei werken, maar proberen ‘s avonds nog even te voegen en dan vrijdag de boel plaatsen, zodat ik zaterdag een complete keuken had. Vijf dagen moest ik dus afwassen in de badkamer. Vijf dagen zouden we, besloot ik, dus erg simpel eten. Frituur, magnetron, pizza. Wegwerpbordjes en geen pannen. Zo min mogelijk afwas, want dat werkt echt niet fijn, zo in de badkamer. Stiekem vond ik dat wel lekker, zo vijf dagen niet hoeven te koken en vijf dagen alles zomaar in de container te kunnen gooien. Zelfs op de camping moet ik nog koken en afwassen en opruimen (of de dochters aan het werk zetten, maar dat kost ook behoorlijk wat tijd en energie).
Dinsdag kwam echtgenoot grijsgetint thuis uit zijn werk. Zware migraine. Doodziek was hij. En woensdag was dat nog lang niet over. Zelfs donderdag bleef hij ziek op de bank liggen. En vrijdag ging hij een half dagje werken, maar kwam toen doodop thuis. En ik bakte patat, schoof kant-en-klare lasagna in de oven en haalde gebakken vis op de markt. De bordjes in de vuilnisbak, af en toe een mes (want plastic messen snijden niet alles) of een glas (whiskey smaakt niet uit een plastic bekertje) afwassen. Lijkt ideaal, maar na drie dagen was ik het zat. Temeer omdat mijn keuken onveranderd bleef. Daar kon echtgenoot niets aan doen, die was hardstikke ziek. Daar kon ik niets aan doen, want ik was ook ziek. En daar kon niemand iets aan doen, want hulp vragen vanwege een paar dagen uitstel, vond ik ook overdreven.
Maar gelukkig besloot echtgenoot zaterdag dat hij weer beter was. Dat was niet waar, maar het lukte hem toch al het leidingwerk af te maken en te verleggen. Zondag moesten we een verjaardag vieren en bleek echtgenoot nog niet helemaal beter te zijn, maar nu gaat het toch echt lukken om deze week klaar te zijn. Er moet twee vierkante meter laminaat gelegd worden en een paar rijtjes tegels geplakt. En dan kan alles op zijn plek.
Waar ik me het meest op verheug? Koken. Echt koken met drie of vier pannen en heel veel schalen. En dan eten van echte borden met echt bestek. Het hoeft geen sjiek eten te zijn, als het maar zelf gemaakt en echt gekookt is.
En dat ik daarna niet zelf hoef af te wassen en ook niet het gekibbel van afwassende dochters hoef aan te horen, maar zomaar alles in mijn splinternieuwe vaatwasser kan schuiven is nog een extra bonus!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)