Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Water

De afgelopen week hing van wateroverlast aan elkaar.
Maandagochtend werden wij wakker met een naar kil gevoel. Wij slapen op een matras op de huiskamervloer, dat moet ik er even bij vertellen. Dat wij net op tijd wakker waren, omdat het kille anders nat geworden was, merkten we toen we opstonden. In de hele huiskamer stond een centimeter water. Dat was tijdens de heftige buien zo van de dijk via de ontluchtingsputten ons huisje ingestroomd.
Oke, ik geef het toe, die putten horen onder de vloer uit te komen, niet erboven. Maar de constructie van onze nieuwe vloer was nu eenmaal zo dat waterpas betekende dat de boel aan de raamkant een stuk moest zakken. Echtgenoot was actief geweest met de pur-bus en lekkage hadden we al die maanden niet gehad. Nu dus wel.
Zondag waren we heel actief geweest. De garage moest leeg, weet u nog wel. Dus stonden vele dozen met vele spullen die nog eens opgeruimd moesten worden in de huiskamer. En waren nat of bijna nat.
Die moesten dus terug naar de garage. Besloten wij ter plekke. Alleen jammer dat in de garage ook de boel blank stond. Dak lek. Aan de kant waar de laatste vier dozen met kinderboeken en speelgoed stonden.
Anyway. Ik heb het nog wat natter gehuild, we hebben jongste naar opa en oma gebracht (de logeerpartij die al gepland was), de tweeling was al op kamp en wij zijn gaan dweilen. Een mens moet nu eenmaal verder.
Dinsdag bleek de schade mee te vallen. De vloer was weer droog, het vinyl niet te heftig beschadigd en de kasten hadden ook geen waterschade. Echtgenoot stortte de putten vol met beton en maakte een afvoergoot, zodat er nooit meer zoveel water tegen onze muur kon stromen en ik richtte de kamer weer in. Bijna dan.
Want de lambrizering voor de verwarming was toch weg nu. Dus konden we net zo goed even de verwarming helemaal aansluiten. Woensdag was dat.
Want het bleef natuurlijk regenen, we gaan geen kamers maken in een druppende garage en om een dak te repareren is het wel handig als het droog is. Er waren heel wat bochten en knelkoppelingen nodig om de aansluiting nodig te maken. Echtgenoot heeft het niet zo op knelkoppelingen. Er lekt altijd wel iets. Nu dus ook. Eentje drupte er een beetje. En het enige wat je dan kunt doen is kijken of het werkt om hem strakker te draaien. Dat werkt soms.
Soms gaat het dan ook spuiten in plaats van lekken.
Dat gebeurde natuurlijk bij ons. En het systeem was net helemaal op druk. En we waren het sleuteltje van het kraantje kwijt. Dus schoof echtgenoot een ovenschaal onder de lekkende koppeling, gooide hij die leeg in een teiltje en liep ik vervolgens met dat teiltje naar buiten om hem daar in de struiken te legen. Dat wij daarbij zelf niet droog bleven, lijkt me duidelijk. Voor ons is dat in ieder geval logisch.
Je kunt bijvoorbeeld struikelen met een nog volle teil. Dan krijg je dat water recht in je gezicht. Of je kunt te hard willen gieten, zodat het water over je broek heen gaat. Dat soort dingen. We hebben er maar om gelachen. Het is maar water tenslotte. En dat er heel wat ergere dingen mis kunnen gaan hebben we deze week wel gezien, zowel op dichtbij persoonlijk niveau als op wereldniveau...
We gaan dus vrolijk verder, de komende twee weken, in de hoop dat we het wat droger houden.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)