Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Vloer

Ik ben de afgelopen dagen bijna bevroren, ben met een moker en een beitel aan de gang geweest, heb enorme balken gesjouwd en mijn vloer aangeharkt. Jawel...
Het droomhuisje gaat toch niet verkocht worden. In overleg met de puberdochters leveren we allemaal iets in. Echtgenoot zijn garage, de kids wat ruimte, want die gaan met z'n drieen de garage delen (nadat we er drie leuke maar kleine kamertjes getimmerd hebben) en ik mijn tuin, want in plaats van de garage komt er een carport. Daar waar nu al wat plantjes proberen uit hun winterslaap te komen. Gelukkig blijft er aan de voorkant nog een lapje over. Daar staan, ondanks een grote hark- en spitactie van mij in november, de sneeuwklokjes en de krokusjes al te stralen. Foto volgt, mijn camera is moe (batterij moet opgeladen).
Omdat gisteren en eergisteren alle dochters uit logeren waren, vonden we dat een mooie gelegenheid om de vloer eens aan te pakken. Die was er namelijk niet meer. In november gingen wij de toestand van de vloer grondig bekijken. En toen bleken alle balken rot te zijn. Die hebben we er toen uitgesloopt. Omdat daarna de toekomst van het huisje onzeker werd, er werd zelfs gepraat over slopen, hebben we er niets meer aan gedaan, tot nu dan.
Woensdag zijn we de balken gaan halen. Dat leek ons niet zo moeilijk. Het Barrel (VW camperbusje) heeft een trekhaak, dus we dachten even een boedelbak te gaan halen. Nooit geweten dat boedelbakken zo klein waren. Als je er wat afval in wilt vervoeren lijkt het heel wat, maar als je er balken van vijf meter op wilt leggen is het niet veel. Geen boedelbak gehuurd dus.
Terug naar huis om de Voyager op te halen. Daar hebben we hele bankstellen in vervoerd, dus we dachten dat zeven balkjes ook wel moest lukken. In Schiedam schoven we de eerste balk erin en kwamen direct tot de conclusie dat dat niet ging werken. Van de houthandel konden we wel een grote aanhanger lenen. Maar dan moesten we eerst de VW gaan halen.
Terug naar huis dus. En weer naar Schiedam met de VW. Barrel heeft inmiddels een nieuwe motor, maar hij heeft nog één gebrek: de verwarming doet het niet. Half bevroren kwamen we in Schiedam terug, haakten de aanhanger achter Barrel en reden terug naar het huisje. Daar tilden we als ware mannetjesputters (waar zijn sterke buurmannen als je ze nodig hebt?) zeven balken van vijf meter breed en 22 cm dik de garage in. Vervolgens moesten we nog een keer op en neer naar Schiedam om de aanhanger terug te brengen. Het kostte me een uur en een heet bad om weer een beetje warm te worden. Na al dat heen en weer rijden was de dag al zowat om. Toen moesten we nog verzinnen hoe we de balken gingen bevestigen. Want van muur tot muur bleken we 5 meter 20 nodig te hebben. En de balken zijn 5 meter 10. Bovendien was de muur niet bijzonder stevig. Je moet er natuurlijk wel van uit kunnen gaan dat de balken blijven hangen. Halverwege dag 2 hing er een steunbalk aan de muur waaraan dan de beugels bevestigd waren, waarop de vloerbalken moest rusten. Toen gingen wij de steunbalk er tegenover uitmeten. De oude vloer was niet waterpas. Sterker nog, de oude vloer was scheef. Zo scheef dat je het in je kuiten voelde als je van de deur en de trap naar het raam liep. Zo scheef, dat mijn schoonmoeder bij haar eerste bezoek spontaan omviel. Dus moesten we helemaal zelf meten hoe we de boel waterpas konden krijgen. Toen zagen we pas hoe scheef het geweest was. De balk onder de trap zat op de goede hoogte. Hoger kon niet, wegens opstapje vanuit keuken en ondersteuning van de trap. De andere kant van de balk komt nu zo'n tien centimeter lager dan hij zat. We hebben de waterpas er wel dertig keer opgelegd en ik heb nog heel onvakkundig gevraagd of dat ding niet stuk kon zijn. Maar het is echt waar. Nu moeten we dus ook de binnenmuren kaal maken en overnieuw isoleren. Want daar missen we een stuk. Verder moest ik het zand van de "kruipruimte" met een hark verplaatsen van de raamkant naar de trapkant, want ander rustte de balk op het zand. Dan rot het zo weer weg. Het stellen en meten van de balken was nog een behoorlijk tijdrovend werk. Op dit moment zit er nog maar één balk in. Maar het lastigste werk is gedaan, dus we verwachten zaterdag alle balken erin te hebben. En dan misschien volgende week een vloer. Dan kunnen we ook weer naar boven.
Ja, je leert zo wel dat de meest elementaire dingen in een huis niet vanzelfsprekend zijn.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)