27 maart 2020

Een (niet erg actief) huishouddagje


Ik weet niet of mijn e-mail een probleem heeft of dat alle schrijvers die ik probeer te bereiken vinden dat er belangrijkere dingen zijn dan het afmaken of promoten van hun boek, maar ik had vandaag dus gewoon een dagje vrij van dat werk. Geen reacties*
Ook goed. Maandag zie ik wel weer. Ik heb zat andere dingen te doen.

Ik gunde mezelf een langzame start, dat had ik even nodig. Ik ben niet ziek en heb geen koorts, maar ik loop en zit de hele dag te zweten, terwijl het niet extreem warm is - gewoon, tegen de dertig graden ;-)
Ik hield me even bezig met belangrijke zaken als het proberen te fotograferen van een musje dat kwam kijken of hij een kattenbrokje kon pikken en daarna deed ik niet ook veel bijzonders. 


Breiwerkje, boek, kopje (groene) thee. Ik ben een boek van Janet Evanovich aan het lezen, een deel van de Stephanie Plumserie. Ik had er al veel over gehoord, maar dit is de eerste die ik van haar lees. Ik ben om. Lekker luchtig en toch boeiend.
Uiteindelijk heb ik mezelf toch nog even aan het werk geschopt. Bed opgemaakt, was opgevouwen,  de entree opgeruimd en geveegd en toen ook nog maar even een bezem door de keuken gehaald.






(Negeer dat rode verlengsnoer, dat gaat naar de wasmachine. We hebben nog geen 220V stopcontact in de badkamer, alleen 110V, maar ik heb een Europese wasmachine.)

Toen was de energie wel weer op.
Ik gunde mezelf een youtube-filmpje (guilty pleasure: ik volg dit gezin al ruim een jaar, hij doet vlogs en zij schoonmaak-, kook- en opruimvideos) en keek daarna de persconferentie van Curaçao. Weer een Coronageval erbij. De teller staat nu op acht.
Ik moet trouwens wel even zeggen dat ik een zwak begin te krijgen voor onze epidimoloog, dr. Izzy Gerstenbluth. Wat een geweldige man is dat! Hij kan het goed uitleggen allemaal. En ik vind minister Suzy Camelia-Romer ook een mooi mens. Zij zegt zeer duidelijk waar het op staat en dat is af en toe gewoon nodig. Gisteren nog (in het Nederlands) tegen Nederlandse stagiëres die hier de regels nog steeds aan hun laars lappen: "Als jij door jouw stomme gedrag iemand hier op het eiland besmet en ervoor zorgt dat die persoon dood gaat, verdien je het nooit meer te kunnen slapen. Dan ben je een crimimeel." Dus.


Daarna geluncht en de was opgehangen. Ik zag dat de wasmachine schoongemaakt moest worden (vetluis in de rubbers) en heb even met echtgenoot overlegd of ik nog een was op 95 graden kon draaien (met een vaatwastablet erin - werkt geweldig) of dat ik beter tot morgen kon wachten. Wij leven wat electriciteit betreft volledig op zonnepanelen en batterijen (en heel af en toe wat hulp van de generator), dus hij moest even kijken hoe de batterijen er voor stonden. Ik vind het nogal zonde benzine te verstoken als het niet nodig is. Maar het kon.


Daarna wilde ik eigenlijk hard aan het werk in de tuin. Maar ja, heetst van dag en nog steeds zo zweterig. Breiwerkje en nog een youtube-filmpje dan maar? Als er iemand trouwens een youtuber met mijn leeftijd (achter in de veertig - iets ouder mag ook) en situatie (leeg nest) weet, die een beetje boeiend is, hou ik me aanbevolen. Zowel Tif als Brianna zijn van de generatie van mijn dochters. Leuk om te kijken (o, die schattige kindjes!), maar niet echt iets waar ik me mee kan identificeren en dus ben ik het altijd na een tijdje weer spuugzat.
Inmiddels is het drie uur. Nog steeds geen puf om in de felle zon in de tuin te gaan werken. Normaal zou ik dat misschien wel doen, maar ik ben nu toch een beetje bang dat ik mezelf overbelast en daardoor ziek zou worden.
Misschien ga ik toch nog even aan de gang met die paar vage schrijfideeën. En anders duik ik weer heerlijk in mijn boek.

p.s. voor het geval je denkt dat die vaatwastablet een goed tip was: ik was een beetje laat met het schoonmaken van de wasmachine, want die was op 95 graden met vaatwastablet hielp deze keer niet. Ik moest flink poetsen met Awesome Cleaner (ja, zo heet dat en het is inderdaad Awesome, maar niet zo goed voor je longen en het milieu) en het is nog niet helemaal weg. In Nederland was ik zo keurig bezig met mijn huishoudschema's, maar hier maak ik er een potje van... Toch ook binnenkort maar weer eens werk van maken.

* later toegevoegd: ahem... het lág aan mijn mail. Oeps! Lastig technisch verhaal dat me nu dwingt om steeds meer via gmail te gaan doen. Ben ik niet heel blij mee, maar dat schiet ook niet op.

26 maart 2020

Alweer een saaie dag. Maar...



Weer een dagje achter de laptop. Meer zat er even niet in (en nee, met dat uitzicht is het ook niet echt een ramp).
Maar... ik ben klaar! Voor zover mogelijk in ieder geval. Definitieve winstbelasting voor Curaçao kon ik nog niet aangeven, maar dat hoeft ook pas op 30 juni binnen te zijn. En ik zit nog met die papieren aangifte in mijn maag, maar die hoeft ook nog lang niet af. Even ontspannen nu op dat gebied en over een paar weken verder kijken.

Morgen nog wat werk voor de uitgeverij (als de schrijvers die ik gemaild heb tenminste reageren) en dan kan ik misschien volgende week eens wat minder beeldschermuren draaien. De eerste drie maanden van het jaar zijn wat dat betreft altijd het lastigst, maar ik heb nu behoefte aan andere bezigheden. Het huis echt goed poetsen (en bijhouden), de tuin eens flink beetpakken, dingen zaaien en planten, dat soort dingen. En o ja, die cursus papiamentu afmaken en mijn kruidenstudie oppakken en... nou ja, zat te doen zonder computer.

Dat zal in ieder geval meer stof (en foto's) voor mijn blog opleveren. Ik heb sowieso van alles te vertellen, maar ik kom er niet echt aan toe om foto's te maken en stukjes te schrijven. Maar wie weet, volgende week. Dan heb ik er eindelijk tijd voor.
Tenzij ik ineens zin krijg om een boek te gaan schrijven natuurlijk. Dat wil nog wel eens gebeuren als er weer wat ruimte in mijn hoofd komt. Ik speel met de gedachte om een vervolg op Trammelant op het platteland te schrijven, er misschien zelfs een serie van te maken die zich in en rond Odettes boerderijtje afspeelt. Maar dan moet ik het boek eerst zelf weer eens lezen om de sfeer weer goed op te pakken.
En had ik niet al een idee voor een Dorpslevenverhaaltje? Heb ik nu ook eindelijk weer tijd voor. Ik zou ook eerst eens wat korte verhalen of een vervolgverhaal kunnen schrijven om hier op mijn website te plaatsen. In deze tijd zijn er vast wel mensen die zin hebben om iets te lezen wat niet over Corona gaat. En...

Tja, wie mijn blog al langer leest weet het wel: zo gaat dat altijd bij mij. Zoveel ideeën, zo weinig tijd. Altijd druk, vooral in mijn hoofd.
Maar goed. Vervelen doe ik me nooit, dat is ook wel weer fijn.

25 maart 2020

Afstand houden


Nee, die kat hoeft geen afstand te houden. Gelukkig maar, want dat kan ik hem echt niet uitleggen...

Pas nu ik probeer wat vaker te vertellen wat ik hier meemaak, merk ik dat ik eigenlijk vrij weinig meemaak. Zeker nu, natuurlijk, omdat we zoveel mogelijk thuisblijven. Maar zo heel anders dan normaal is dat dus ook niet.
Gisteren en eergisteren heb ik me op de belastingaangiftes en de boekhouding gestort. Dat is altijd een hoop werk in deze tijd van het jaar, maar gelukkig begint er licht aan het eind van de tunnel te komen. Het is alleen jammer dat Nederland wil dat we onze inkomstenbelasting op een papieren formulier aangeven. Dat formulier ligt op ons postadres in Nederland (aka bij een van de dochters). Dat was geen probleem, want we zouden begin mei naar Nederland gaan. Maar ja, dat gaat zeer waarschijnlijk niet door. Ik ga binnenkort maar eens met de belastingdienst bellen hoe we dat gaan oplossen. De post hier is ook niet echt betrouwbaar namelijk.

Vandaag ben ik maar weer eens boodschappen gaan doen. Zonder boodschappenlijstje, want het lukte me niet om logisch uit te werken wat ik moest kopen. Het is hier toch altijd al tamelijk avontuurlijk boodschappen doen. De bevoorrading is niet heel regelmatig en totaal onvoorspelbaar. Je kunt onmogelijk van te voren vastleggen wat je precies gaat kopen.
Verder dan kreten als "wat verse groente", "blikjes erwten en bonen" en "vlees voor een week" kom ik niet echt. En dat weet ik wel uit mijn hoofd.
Ik hoop dus maar dat ik niets vergeten ben (tomaten en koffiefilters had ik vorige week niet, maar nu wel).We hebben ook besloten dat het handiger is als ik gewoon elke week ga en niet pas als alles op is. Stel dat we allebei ziek worden. We hebben hier geen bezorgdiensten, onze vrienden en kennissen wonen ver weg en buren hebben we ook niet echt. Hamsteren doe ik niet, maar de voorraad op peil houden (en oké, iets vergroten) dus wel. Maar hier hebben we dan ook geen lege schappen. Alles ziet er normaal uit.

Ik moest ook nog even naar het postkantoor. We hebben sindskort een postbus (in de hoop dat onze post dan wel aankomt) en ik moest dus even kijken of daar iets in zat. Wat een trieste bedoening in de stad! De ronde markt was dicht (want die draait grotendeels op souvenirverkoop) en de meeste winkels ook. Ik kon gewoon recht tegenover het postkantoor parkeren, dat was dan weer wel een voordeel.
Het viel me wel op dat de vaste bankjeszitters niet aan "social distancing" deden. Die kijken vast niet naar de dagelijkse persconferenties, waarin steeds weer uitgelegd wordt hoe belangrijk afstand houden is... We hebben nu zes ziektegevallen. Vier touristen, twee mensen die hier wonen, maar die resp. uit Miami en Oostenrijk (via A'dam) kwamen. Men test alleen maar als mensen uit het buitenland komen, dus ik weet niet hoe betrouwbaar die cijfers zijn. Er wordt heel wat gehoest en geproest, maar dat wordt als een gewone griep gezien.
Overigens valt het me op dat de afstand die je moet houden ook niet echt vast ligt. In Amerika is het 6 feet, dus 1 meter 80, in Nederland anderhalve meter en hier op Curaçao twee meter. Blijkbaar niezen en hoesten jullie in Nederland minder krachtig dan de rest van de wereld...

23 maart 2020

Over het weer (en andere dingen)

 



Ik had het idee om dit weekend lekker veel foto’s te maken en een soort van “day in the life” te plaatsen. Of een plog, zoals we dat een paar jaar geleden noemden. Maar ik raakte halverwege afgeleid, dus dat moet nog maar even wachten tot een andere keer. Misschien ook wel beter, want op dit moment zijn mijn dagen niet echt representatief. Ik ben niet ziek, maar wel erg moe. Teveel gedachten in mijn hoofd, waarschijnlijk. Dat is vermoeiender dan lekker hard werken. Maar ja, niet echt gek.
Behalve het Corona gedoe zit ik met een aantal belastingaangiftes in mijn hoofd. Standaard rond deze tijd van het jaar. En ook niet de eerste keer dat ik dat hiervandaan doe. Maar het is toch altijd weer een klus, waar ik even wat concentratievermogen voor moet verzamelen. En dat valt op dit moment dus niet mee.
Toch was het een lekker weekend. Ik gunde mezelf wat rust, dus ik las veel, breide een beetje en rommelde wat op de computer. Vond tussen de bedrijven door ook nog een oplossing voor een belastingprobleem, dat scheelde weer. En probeerde af te kicken van het nieuws. Dat blijft lastig.
Ik heb het ondertussen wel helemaal gehad met social media. Daar was ik al niet zo van, maar ik word zo moe van al die negativiteit en boosheid. Het zou zo fijn zijn als mensen aardig tegen elkaar bleven, zelfs als die mensen een andere mening hebben of dingen doen waar we het niet mee eens zijn. Die mensen zijn ook bang (ontkenning is een bekende psychologische reactie). Wat de wereld op dit moment nodig heeft is liefde en vriendelijkheid, geen haat en veroordeling.
Maar goed, laten we het over het weer hebben. Lekker neutraal onderwerp en ik heb nog bijpassende foto’s ook.
Het regent hier op dit moment best veel voor de tijd van het jaar, maar meestal blijft het bij een buitje (en af en toe een hoosbui) ’s ochtends. Eigenlijk heel fijn. Goed voor de tuin. Ik heb vorige week een bananenboom geplant en ik had mezelf voorbereid om een paar weken met water sjouwen tot het ding goed aangeslagen was. Maar dat hoeft dus niet. En ’s middags is het even goed heerlijk zonnig en heet, zoals het hoort. Regenbogen zijn altijd een fijne bonus, natuurlijk.
Verder heb ik niet veel te vertellen. ik heb de boekhouding bijgewerkt en mijn ouders gebeld. Toen was de dag alweer zo'n beetje om. Op maandag was ik ook altijd het beddengoed, dus ik moet zo het bed nog even opmaken (ik heb het liefst de lakens direct van de lijn, dat ruikt zo lekker),  Ik wil ook nog proberen om een betere basisboodschappenlijst te maken, zodat ik aanstaande woensdag wel genoeg voor twee weken kan halen. Was toch weer wat vergeten en had er geen rekening mee gehouden dat we helemaal niet meer buiten de deur eten. Oeps! Beter opletten dus. In Nederland had ik zo'n lijst en dat werkte perfect, maar hier eten we anders en is de bevoorrading niet heel stabiel, dus ik moet eens kijken hoe ik dat ga regelen.
En daarna ga ik het een dag noemen en lekker ontspannen. Ik ben bezig in een boeiend boek en "moet" dus zo snel mogelijk uit.

Iedereen een heel fijne week gewenst!
Zorg voor jezelf en voor elkaar en laat je vooral niet gek maken. Ook dit gaat voorbij.

20 maart 2020

Simpel en sober



In een poging mijn normale leven weer op te pakken heb ik gisteren maar weer eens een breiwerkje opgezet. Ik heb nog twee projecten liggen, maar een daarvan is me even te ingewikkeld en de andere is een muts waar ik blijkbaar geen zin in heb. Ik had een paar weken geleden nog vier projecten op de naalden - ik had er zin in - maar om de een of andere reden liepen ze allemaal scheef (twee van de vier letterlijk). Uithalen (niet uithuilen, zo’n ramp was het niet) en opnieuw beginnen dus.
Ik heb het deze keer maar simpel gehouden. Een asymmetrische omslagdoek. Alleen maar recht breien en aan één kant meerderen. Dat moet te doen zijn, zelfs als mijn gedachten alle kanten uitgaan en het eindresultaat zal ook vrij simpel en neutraal zijn. Misschien zelfs wat je sober zou kunnen noemen, maar dat vind ik niet erg, want dat houdt in dat ik hem bijna overal bij kan dragen. Helemaal goed dus.

Vanochtend heb ik wel meteen naar het nieuws uit Nederland gekeken, maar toen ik bijgelezen was, heb ik het bewust uitgezet. Beetje gelezen (ik ben bezig met het herlezen van De vallei der paarden van Jean Auel en er zijn een paar blogs die ik dagelijks bijhoud), kat geaaid, stukje breien. Na het ontbijt een was aangezet, bed opgemaakt en badkamers een vlugge beurt gegeven. Eigenlijk had ik zin in opruimen en schoonmaken, maar er hangen me wat belastingdeadlines boven het hoofd en dat werkt niet lekker. Dus toch maar eerst daarmee aan de gang. Uiteindelijk viel dat reuze mee en was de uitkomst positief voor degenen voor wie ik de aangiftes deed. Nu die van onszelf nog…

Om half twaalf wel weer naar de persconferentie van Curaçao gekeken. Ik ga het steeds beter verstaan, maar het frustreert me nog steeds dat ik het niet woordelijk kan volgen. Geduld is een schone zaak, ik weet het. Geen nieuwe gevallen en nog geen strengere maatregelen om te zorgen dat mensen zich aan de regels houden. Maar wel een dringend beroep op iedereen om zijn verstand te gebruiken en verantwoording te nemen, want we hebben veel te weinig plaats op de IC om een grote uitbraak aan te kunnen. Er werd dan ook gesuggereerd dat de politie wel degelijk voorbereid is om wel harder te gaan handhaven.

Nu hebben we net geluncht en ligt er nog een halve dag voor me. Dat is wel vreemd, want normaal gaan we op vrijdag om vier uur al eten en vertrekken we om vijf uur naar het happy hour van een resort waar veel van onze kennissen wonen. Maar dat gaat nu dus niet.
Ik denk dat ik me maar op de volgende aangifte stort. Scheelt volgende week weer stress, want de rest van mijn werk (redactie en het schrijven van persberichten voor een uitgeverij) ligt stil omdat ik op antwoorden van schrijvers wacht. Je zult zien dat dat maandag allemaal ineens weer los komt.

Leuke weekendplannen? Tuurlijk! Altijd. Ik heb bijna 2000 vierkante meter "tuin" om in te rommelen (dat is geen typefout - we hebben een enorm stuk grond/wildernis) en een hele berg stofjes om jurken, rokken, shorts, tassen en weet ik veel wat nog meer van te naaien. Verder een huis dat nog lang niet af is (nog heel wat kamers te schilderen), stapels boeken te lezen en een omslagdoek te breien.
Saai? Ik vind van niet. Simpel, dat wel. Sober misschien. En precies wat ik nodig heb.