veelgestelde vragen

Ben je weer begonnen met bloggen?
Ik hoop het ;-) 

Ik kan je blog niet meer vinden. Waar is dat gebleven?
Vaste lezers van deze website hebben het vast gemerkt: ik ben gestopt met bloggen. De reden? Eigenlijk meerdere, maar vooral tijdgebrek. De oude blogposts heb ik offline gehaald, omdat ik vind dat een blogarchief niet echt iets toevoegt aan mijn website. Nieuwe lezers zullen hier vooral komen voor informatie over mijn boeken, niet om te lezen wat me in het verleden bezig hield.

Ik heb al een tijdje geen nieuwsbrief meer gehad. Klopt dat?
Dat klopt. Op dit moment is er eigenlijk gewoon geen nieuws (zie ook de vraag hierna) en ik wil niet iedere maand melden dat ik niets te melden heb ;-) Zodra ik iets te vertellen heb stuur ik zeker weer een nieuwsbrief rond. (nog geen lid? inschrijven kan via deze link)

Wanneer komt je volgende boek uit?
Om eerlijk te zijn: ik heb geen idee.
Na een jaar worstelen met deadlines die door allerlei omstandigheden steeds weer uitgesteld moesten worden, heb ik met mijn uitgever afgesproken dat ik contact met hem opneem als ik een manuscript (bijna) klaar heb. Op dat moment kunnen we bepalen voor wanneer het in de planning wordt opgenomen. Natuurlijk houd ik mijn lezers op de hoogte van de ontwikkelingen via mijn website en mijn nieuwsbrief, maar het kan dus nog wel even duren.

Wanneer komt het volgende vervolgverhaal/korte verhaal?
Daarvoor geldt hetzelfde als voor mijn volgende boek. Ik had een prachtige planning met mooie deadlines, maar door allerlei omstandigheden lukt het me niet om me daaraan te houden. Ik laat het via mijn website en mijn nieuwsbrief weten als ik een nieuw verhaal plaats.

Naar aanleiding van je antwoorden op de vorige vragen: is er iets ernstigs aan de hand?
Nee hoor. Ik heb gewoon iets teveel hooi op mijn vork genomen, te veel ballen die ik (naast het schrijven) in de lucht moet houden.
Ik heb geprobeerd mijn schrijfwerk als een baan te zien en me professioneel op te stellen door me vast te leggen met deadlines en afspraken, maar ik vond dat de werkstress die dit veroorzaakte de kwaliteit van mijn verhalen niet ten goede kwam. En wat heeft het voor zin schrijfsels de wereld in te sturen die ik zelf niet goed genoeg vind? Dan neem ik liever een tijdje pauze tot het vanzelf weer gaat kriebelen en de verhalen spontaan opborrelen.

Waarom heb je geen facebook?

Daar zijn verschillende redenen voor, maar de belangrijkste is dat ik altijd al tijd te kort kom om alles te doen wat ik wil doen. Echt actief zijn op social media kost nu eenmaal veel tijd.
Als je me iets wilt vragen en snel antwoord wilt, is e-mail de beste optie.

Hoe autobiografisch zijn jouw boeken?
Mijn romans zijn puur fictief, maar het is nu eenmaal onvermijdelijk dat er wel wat elementen in terecht komen die in meer of mindere mate op mijzelf gebaseerd zijn. Autobiografisch wil ik die elementen niet noemen. Geen van mijn boeken bevatten mijn eigen verhaal of zelfs delen daarvan. Het is meer putten uit eigen ervaringen en emoties om dat fictieve verhaal goed te kunnen schrijven.

Waar haal je je inspiratie vandaan?
Dat is moeilijk te zeggen. Ik begin met een vaag idee en spin daar de rest van het verhaal omheen. Soms is dat idee het belangrijkste deel van het plot, zoals bijvoorbeeld in Familiegeheimen. Voor dat verhaal begon ik met het plan een ouderwetse detective te schrijven met een landhuis, een moord en veel mogelijke verdachten. De rest verzon ik om dat verhaal waar te kunnen maken. Bij Dilemma begon ik vanuit de hoofdpersoon. Ik wist al dat ik een verhaal over het zusje van Sofie uit Incognito wilde schrijven en verzon vanuit dat gegeven wat er in haar leven zou kunnen gebeuren.
Zowel het basisidee als de uitwerking daarvan kunnen door heel verschillende dingen geinspireerd worden. Gesprekken die ik hoor, dingen die ik lees, eigen ervaringen, pure fantasie en soms ook gewoon heel hard nadenken en feiten aan elkaar koppelen.

Heb je schrijftips voor mij?
Niet echt eigenlijk. Ik ben geen beginner meer, maar ook nog niet zo geroutineerd dat ik anderen kan leren hoe ze moeten schrijven.
Ik denk wel dat je vooral moet blijven schrijven als je eenmaal begonnen bent. Maak je verhaal af, ook als je vast komt te zitten of het eigenlijk niet zo goed vindt. Ieder verhaal kent een punt waarop het vastloopt en je leert er niets van als je het steeds opgeeft.
Ik denk ook dat het belangrijk is om je eigen weg te zoeken. Het kan leerzaam zijn om eens een andere stijl of een ander genre uit te proberen, maar als je per se iets wilt schrijven dat eigenlijk niet bij je past (omdat je nu eenmaal denkt dat je daarmee rijk en beroemd kunt worden) komt het moeizaam en geforceerd over. Geloof me, ik heb het geprobeerd. ;-)
Oh, dat waren misschien toch wel een paar tips…
Verder kun je voor heel veel informatie, tips, oefeningen en wedstrijden kijken op schrijvenonline.org.

Wil je mijn manuscript lezen?
Het spijt me, maar helaas moet ik daarop nee antwoorden. Ten eerste heb ik het daar veel te druk voor. Het lezen en becommentariseren van manuscripten kost veel tijd en energie. Daarnaast ben ik schrijver, geen redacteur. Ik lees wel graag, maar heb geen professioneel oordeel over de kwaliteit van een manuscript. Op schrijvenonline.org kun je delen van je verhaal laten proeflezen (maximaal 500 woorden – lees eerst de regels – en je moet daarvoor wel lid van het forum worden). Daarnaast zijn er verschillende manuscriptenbeoordelingsbureaus die je tegen betaling kunnen helpen.

Waarom schrijf je supermarktromans?
Omdat ik het erg leuk vind om te doen. Dat is en blijft een voorwaarde om dit soort verhalen te schrijven.
Ik weet dat er door sommige mensen op deze boekjes neergekeken wordt, maar dat vind ik onterecht. Het is niet meer dan wat het pretendeert te zijn, een eenvoudig verhaal, dat je voor een klein bedrag een uurtje (of twee) ontspanning biedt.
Het niveau en de stijl van de verhaaltjes hangt sterk af van de schrijver. Ik denk niet dat het schrijven van Favorietromans mijn normale manier van schrijven nadelig beïnvloedt. Sterker nog, ik denk dat ik er er veel ervaring mee opdoe en er alleen maar beter van ga schrijven. Bovendien is het voor mensen die mijn boeken niet kennen een leuke manier om kennis te maken met mijn schrijfstijl en voor degenen die mij wel kennen een kans om vaker iets van mij te lezen. Binnen het vastgestelde concept heb ik meer dan genoeg vrijheid om mijn eigen verhalen te vertellen.
Meer informatie over mijn verhalen in de Favorietromans vind je hier.

Andere vragen?
Stel ze gerust via e-mail.