Geertrude Verweij - romans, verhalen, columns - zakelijke teksten - redactie - hulp & advies

Romantisch verhaal :: Strategie (3)


Vrijdagmiddag. Eindelijk. Ik telde de minuten af tot het weekend begon en ik naar huis kon. Even twee dagen uit die spanning. Dat zou heerlijk zijn. Nog 228 minuten. Zoveel? Ik rekende het nog een keer na. Ja. Zoveel. De hele middag nog.
Gelukkig was het vandaag redelijk rustig. De Baas was vanochtend met de andere Bazen in vergadering gegaan en die liep blijkbaar behoorlijk uit.
Om twee uur kwamen zowel De Baas als Van Dijk, onze vorige manager, de afdeling oplopen.
'Mag ik even jullie aandacht?' Ik probeerde neutraal te kijken, maar zijn blik ving de mijne en dus verslikte ik me in de slok water die ik nam om te doen alsof ik heel ontspannen was. Ik verslikte me zo erg dat het water mijn neus uitkwam.
Zowel de Baas als Van Dijk wachtten geduldig tot ik uitgehoest was, mijn neus had gesnoten en mijn bureau had afgedroogd. Van Dijk knipoogde naar me en nam het woord.
'Zoals jullie weten ben ik vorig jaar overgeplaatst naar de afdeling Logistiek, omdat degene die daar de leiding had langdurig ziek was. Gelukkig is hij inmiddels genezen en in staat zijn werkzaamheden weer op te pakken. Omdat ik tot de conclusie gekomen ben dat logistiek niet echt mijn sterkste kant is, heb ik de directie gevraagd hem op zijn oude plek te plaatsen en mij een andere functie aan te bieden.'
Hij zweeg even. Ik fronste. Betekende dit dat Van Dijk nu De Baas... Mark weer zou gaan vervangen?
'Door een gelukkige samenloop van omstandigheden viel deze verschuiving samen met een andere nieuwe ontwikkeling,' ging Van Dijk verder. 'Meneer Langevelt heeft namelijk aangegeven dat hij op korte termijn een nieuwe stap in zijn carrière wil gaan nemen.'
Hij maakte een gebaar naar Mark, die naadloos insprong op die aankondiging. 'Ik ben al een tijdje bezig met freelance marketingopdrachten en heb inmiddels zoveel aanvragen voor werk dat ik de overstap van bijklussen naar zelfstandig ondernemer wel durf te wagen. De directie staat volledig achter deze veranderingen en dus hebben we besloten om ze ook min of meer per direct in te laten gaan. Vanaf maandag zal meneer Van Dijk weer Manager In- en Verkoop zijn en zit ik op mijn zolderkamertje de zzp'er uit te hangen.'
Ik keek hem geschokt aan. Hij ging weg. Vandaag. Dit was de laatste keer dat ik hem zou zien. Over 169 minuten zou het voorbij zijn. Over en sluiten. Tenzij ik de stoute schoenen aantrok en hem ronduit zou vertellen... Nee. Uitgesloten. Ik zou mezelf voor gek zetten en hem nooit meer durven aankijken. Maar ik zou hem toch nooit meer zien, dus wat maakte het uit?
Ik bracht de rest van de middag twijfelend door. We mochten een uur eerder stoppen met werken voor een vluchtig georganiseerde afscheidsborrel. Ik bleef zoveel mogelijk bij Mark uit de buurt. Hij maakte met iedereen een praatje, maar ik ontweek zijn blikken en deed net of ik druk in gesprek was met Leonie en een paar andere collega's. Toen hij bij ons groepje kwam staan, vluchtte ik naar het toilet. Heel dapper, ja. En dom, want toen durfde ik er eigenlijk niet meer uit te komen. Stel dat hij me stond op te wachten? Maar ik kon moeilijk een half uur op het toilet doorbrengen, dus na twintig minuten sleepte ik mezelf naar buiten. Mark stond me inderdaad op te wachten.
Hij keek bezorgd. 'Alles goed? Je bleef zo lang weg. Ik stond me net af te vragen of ik één van de dames moest gaan vragen om te kijken of er iets mis was.'
Ik voelde mijn wangen rood worden en stamelde: 'Niets aan de hand.'
Hij keek opgelucht en vroeg toen plagend: 'Waarom zat je daar dan zo lang? Gevlucht? Voor mij? Daar leek het namelijk op. Wil je niet met me praten?'
Wat kon ik daarop zeggen? Ineens kon het me allemaal niets meer schelen. 'Nee, eigenlijk niet. Je gaat weg, dus wat heeft het voor zin?'
'Vind je het erg dat ik weg ga?'
Ik haalde mijn schouders op. 'Van Dijk is een fijne vent en een goede manager. Hij zal geen probleem hebben de draad hier op de afdeling weer op te pakken.'
'Dat denk ik ook. Maar wat vind je ervan dat je mij niet meer zult zien?'
Ik keek hem aan en zei eerlijk: 'Ik vind het jammer. Heel erg jammer.'
'Ja? Waarom?' Zijn ogen, die mooie, diepblauwe ogen, twinkelden.
Ik haalde diep adem. 'Omdat ik verliefd...'
Precies op dat moment kwamen de directeuren en de leden van het bestuur binnenlopen. Mark mompelde nauwelijks verstaanbaar een krachtterm en keek me doordringend aan: 'Het café aan de overkant. Wacht daar op me. Ik moet waarschijnlijk langer blijven om wat dingen af te ronden, maar ik kom echt.'

Wordt vervolgd... 


:: :: :: :: :: 


deel 1 staat hier, deel 2 staat hier, het slot verschijnt op 7 maart

Het hele verhaal in één keer als pdf downloaden? Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief.
Als je voor 14 maart lid wordt, stuur ik je de laatste nieuwsbrief, met de link naar dit verhaal, na.  
Bovendien ontvangt je dan regelmatig een mail met nieuws over mijn boeken, previews, extra's en updates. Als welkomstcadeautje krijg je een downloadlink naar een verhaal dat nergens anders te lezen is.

(foto van Pexels.com)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)