Geertrude Verweij - romans, verhalen, columns - zakelijke teksten - redactie - hulp & advies

Door haar ogen



'Mag ik dit serieus nemen?' Onze oudste dochter stuurde me een privéberichtje met een kopie van een opmerking van haar vader uit de gezinsappgroep. Zij had een foto van de sneeuw geplaatst, hij had gereageerd met een foto van het strand. Daarop had zij gereageerd met 'Ik kom deze week wel bij jullie logeren.' Met een hoop smilies erachter om aan te geven dat het een grapje was. Echtgenoots reactie was ook een grapje: 'Natuurlijk. Wel een luchtbed meenemen.'
Maar een dag later vroeg ze dus of we het meenden. En ach, waarom ook niet. We wonen nog steeds in ons mini-appartementje, maar een luchtbed past er nog wel bij. Dochter had wat vrije dagen omdat de ene theatertoer afgelopen was en de volgende nog niet begonnen (ze werkt als freelance grimeur) en wilde er graag even tussenuit. Een ticket boeken lukte nog en drie dagen later pikten we haar op van het vliegveld.
Het luchtbed was bij nader inzien niet nodig, want de huisbaas had nog een eenpersoonsbed dat we konden lenen. En verder was het vooral een kwestie van werk verschuiven, zodat we tijd hadden om haar rond te leiden.
Want natuurlijk wilde ze niet alleen graag even naar de zon, ze wilde ook graag zien waar we nu eigenlijk zo graag willen wonen. Van onze hele directe familie is niemand ooit op Curaçao geweest, dus een beeld hebben ze er niet echt bij.
Deze week maken we dus meer kilometers dan we normaal al doen, want we willen haar al onze favoriete plekjes en stranden laten zien. En eigenlijk ook de minder favoriete plekjes, de huizen die we niet kochten, de stranden die we niet bezoeken en... Nou ja, alles. Gelukkig wil ze dat zelf ook graag allemaal zien. Alles is tenslotte nieuw voor haar.
Voor ons is dit ook nieuw. Curaçao was altijd van ons tweeën, maar nu zien we het door haar ogen. We bezoeken Shete Boka en Watamula. Ze gaat mee naar Mambobeach voor ons vaste vrijdagavondritueel en wandelt met ons door Punda en Otrobanda.
Al die plekken waren wij ook nog lang niet zat, maar het kunnen laten zien aan iemand die er nog nooit geweest is, voegt er toch iets extras aan toe. Ineens is Curaçao meer dan ooit ons thuis, waar we trots op zijn.




Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)