Geertrude Verweij - romans, verhalen, columns - zakelijke teksten - redactie - hulp & advies

Bye Bye Facebook?

 

Op mijn lijstje met blogideeën staat al maanden: "waarom ik geen facebook (meer) heb".
Sterker nog, ik ben ooit al aan een artikel daarover begonnen, maar dat heb ik uiteindelijk weer gewist omdat ik besloot er toch maar niet over te publiceren.
Helaas, want veel van wat ik daar schreef, is inmiddels wereldnieuws. Dat hoef ik dus ook niet allemaal te herhalen. Tenzij je onder een steen geleefd hebt de afgelopen maanden (wat op zich best prettig kan zijn, trouwens) weet je wel dat Facebook het niet zo nauw neemt met privacy en integriteit. Wat ik al een enorm belangrijk punt vind.

Censuur en propaganda

Het feit dat Facebook bepaalt wat je te zien krijgt, niet alleen aan advertenties, maar ook op het gebied van nieuws en informatieve berichten is voor de meeste mensen ook geen verrassing meer. Daar hoef ik dus ook niet heel diep meer op in te gaan. Eén ding wil ik nog wel even heel duidelijk neerzetten: dit soort praktijken noemen we propaganda en censuur als we het hebben over landen die geregeerd worden door dictators, terwijl iedereen het van Facebook gewoon accepteert. Is dat niet vreemd?

Daarnaast had ik meer persoonlijke redenen, maar ik kom ze regelmatig tegen in artikelen over Facebook, dus ik weet dat ik niet de enige ben die hier last van heeft:

Tijdverspilling

Ik kon mezelf nog zo duidelijk voorhouden dat ik alleen even een linkje naar een blogpost ging neerzetten en eventueel ging reageren op een paar mensen die echt belangrijk voor me waren, maar in de praktijk bleef ik veel te lang hangen. Zo zonde van mijn tijd.

Verslaving

Ik ben een paar keer weggegaan van Facebook en dan toch weer teruggekomen met het idee dat ik zelf in de hand had hoe ik ermee om ging. Je hoeft niet alles van iedereen te lezen, tenslotte. En je hoeft ook niet ieder uur of zelfs vaker te kijken of er updates, reacties of likes zijn. Maar ik deed het wel.

Verplichting

Ik was al een tijdje klaar met het persoonlijke deel van Facebook. Vrienden die alleen maar weten dat je jarig bent omdat Facebook ze dat vertelt en dan met één druk op de knop een felicatie sturen, zijn geen vrienden in de echte zin van het woord. Vind ik. Mensen die paniekerig berichtjes sturen omdat je niet binnen een uur reageert, terwijl ze ook je e-mailadres en zelfs je telefoonnummer hebben, willen je blijkbaar toch niet echt bereiken. Enzovoort. Dat hoefde van mij al niet meer zo erg.
Maar "men" bleef erop hameren dat Facebook het enige echte middel was om mijn boeken en mijn blog te promoten. En dus nam ik toch maar weer een account. Om er vervolgens achter te komen dat Facebook alleen maar werkt als je heel veel berichten plaatst, reageert en liket. Mijn sporadische berichten werden door niemand gelezen. Zelfs weggeefacties werden grotendeels genegeerd. Om voordeel van Facebook te hebben, moet je blijkbaar je ziel verkopen en dat vertik ik.

Vergelijking

Sowieso mijn grootste valkuil, maar dat werd door Facebook enorm versterkt. Een groot deel van mijn Facebookvrienden waren collegaschrijvers en collegabloggers, die natuurlijk vooral hun successen (goede recensies, grote stappen in hun schrijfproces, mooie kansen op allerlei gebieden) deelden. Ik wist dat het een vertekend beeld gaf, maar vergeleek toch mijn eigen resultaten met dit soort berichten. Heel slecht voor mijn zelfvertrouwen.

World domination?

De allerbelangrijkste reden was echter Mark Zuckerberg zelf. Zijn mission statement bezorgde me de kriebels.
"Building a global community" Het klinkt mooi, maar willen we dat onze wereldwijde gemeenschap eigendom is van één man, die al bewezen heeft het niet zo nauw te nemen met privacy en integriteit? Ik vond het een eng idee. Deed me denken aan deze scene uit een van mijn lievelingsfilms.


(later toegevoegd: dit nieuwsbericht sluit hier wel prachtig op aan. Mark moest al sorry zeggen voor zijn eerste privacyschandaal toen hij 19 was, maar is daarna vrolijk doorgegaan met grenzen verleggen op dat gebied)

Gestopt

En dus stopte ik begin mei 2017 helemaal met Facebook. Waar ik om precies te zijn één reactie opgekregen heb, een half jaar later (maar ik vermoed dat die persoon me ergens voor nodig had, me een berichtje wilde sturen en er daardoor achterkwam dat ik geen Facebook meer had). Verder was het blijkbaar niemand opgevallen of vond men het teveel moeite om contact te houden via andere kanalen (mijn website en e-mailadres zijn gemakkelijk te vinden en veel "vrienden" hadden ook mijn telefoonnummer en zelfs mijn huisadres).
Heeft het invloed gehad op mijn leven? Gedeeltelijk. Ik vind het vooral veel gemakkelijker zonder Facebook, want ik hóéf niet meer en dat is heerlijk. Ik heb niet echt het gevoel dat ik iets mis aan contacten en informatie. Heel soms denk ik: "tja, dat is zeker via een oproep op Facebook geregeld", maar echt belangrijk is het meestal niet.
Ik ben wat contacten kwijtgeraakt, dat klopt, maar ik moet toegeven dat ik door allerlei omstandigheden zelf ook geen moeite heb gedaan om sommige contacten op andere manieren aan te halen en ik vermoed dat bij een aantal van deze mensen soortgelijke problemen speelden (maar dat weet ik niet, want dat lees ik dus niet meer op Facebook). Ik betwijfel of Facebook daar echt iets aan veranderd zou hebben.

Informatie

In het afgelopen jaar kwam er steeds meer boven water. Ik was begonnen met berichten verzamelen om mijn punt te maken in een artikel als dit.

Dit bericht bijvoorbeeld legt uit dat die verslaving waar zoveel mensen last van hebben er bewust ingebouwd is: Facebook buit kwetsbaarheid van mensen uit
en dit is ook een mooie: How Facebook is changing your internet

Maar op dit moment is het niet nodig om lijsten met links te plaatsen. Open een willekeurige nieuwssite en zoek op Facebook. De berichten over privacyschendingen en schandalen vliegen je om de oren.

Bovendien heeft iemand anders het werk al gedaan dat ik had willen doen en hij kan het vele malen beter uitleggen. Mocht je nog denken dat het allemaal wel meevalt, of het idee hebben dat je zelf beslist wat Facebook van je weet, kijk dan vooral dit filmpje.



Zou het niet geweldig zijn als al die mensen die nu aangeven mee te doen met "bye bye facebook" (toen ik daarnet even keek op byebyefacebook.nl - die url gaat naar een facebookpagina - waren het er 23.000) inderdaad allemaal morgenavond om 8 uur hun facebookaccount deleten en dan ook echt wegblijven bij Facebook? Ik geloof oprecht dat de wereld daar beter van wordt. En dan maar hopen dat die andere 2 miljard gebruikers hun voorbeeld volgen...


p.s. ik heb dus ook geen Whatsapp of Instagram, want dat is eigendom van Facebook en wordt ongetwijfeld op dezelfde manier misbruikt
p.s. 2 naar aanleiding van vragen hierover: wij gebruiken Telegram in plaats van Whatsapp. Niet van Facebook, geen verborgen agende en veel beter beveiligd, maar verder dezelfde mogelijkheden (groepen, spraak etc.)

Zit jij nog op Facebook? Wat vind jij van alle ophef?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)