Geertrude Verweij - romans, verhalen, columns - zakelijke teksten - redactie - hulp & advies

{gelezen} Over Curaçao in de tijd van de slavernij - Christina van Cornelis Goslinga

 (foto uit mijn archief - de kades links en rechts waren er in de tijd van Christina ook al)

Ik lees liever historische romans dan een non-fictie boek over een bepaalde periode. Dat is niet altijd even handig, want je weet nooit hoe erg iets geromantiseerd is. Wel krijg je - als het goed is tenminste -  een redelijk beeld van de tijd waarin zo'n roman zich afspeelt.
Dus toen ik het boek "Christina" tegenkwam, dat zich afspeelt op Curaçao aan het begin van de 18e eeuw, heb ik hem meteen gedownload, want me verdiepen in de geschiedenis van het eiland is één van de dingen die ik al een tijdje op mijn lijstje heb staan (maar waar ik niet echt aan toe kom).
Dat de schrijver, Cornelis Goslinga, een historicus blijkt te zijn, die ook non-fictie boeken op zijn naam heeft staan, maakte het extra interessant, want dan kun je er toch min of meer vanuit gaan dat hij zijn feiten op een rijtje heeft

Christina is een dame van vrij hoge afkomst (haar vader is iets belangrijks in Amsterdam), die in 1712 per schip naar Afrika afreist, waar ze met haar verloofde zal trouwen. Het schip waarmee ze reist gaat naar Afrika om slaven op te halen en ze daarna naar Curaçao te brengen, waar in die tijd slaven in grote getalen verhandeld werden naar naburige kolonies. Christina is voor haar tijd nogal vrijgevochten, maar dat maakt het verhaal juist prettig leesbaar. Haar kritische kijk op de maatschappij waarin ze leeft, zowel over de slavernij als de positie van vrouwen, is heel geloofwaardig uitgewerkt en zorgt voor een extra dimensie.
In Afrika komt ze erachter dat haar verloofde vermoord is en ze besluit door te reizen naar Curaçao, waar een oom van haar Directeur is.
Op Curaçao probeert ze een leven op te bouwen, maar dat gaat, mede door haar standpunt over slavernij en de manier waarop ze haar eigen slaven behandelt, niet altijd even gemakkelijk.

Vooral de hoofdstukken waarin Christina net op Curaçao is en het eiland leert kennen vond ik geweldig om te lezen. Goslinga beschrijft het leven op het eiland, maar ook de stad en het platteland op een heel boeiende manier. Veel namen van straten en plantages herkende ik, al zijn veel van die plantages (bijvoorbeeld Muysenberg - nu Muizenberg) nu stadswijken geworden. Het geeft een extra dimensie aan zowel het boek als het eiland. De delen over de slavenhandel zijn goed beschreven. Realistisch en zonder de feiten te verhullen, maar gelukkig ook niet vol extra bloederige en nare scenes. In het laatste deel van het boek gaat het vooral over Christina's persoonlijke problemen, maar die worden wel veroorzaakt door de manier waarop de nogal bekrompen gemeenschap op Curaçao in die tijd werkte. Wat dat betreft was het daar niet anders dan in Nederland in die tijd.

Al met al een boeiend boek, eigenlijk voor iedereen die graag historische romans leest, maar zeker voor mensen die Curaçao kennen en meer willen weten dan welk strand het blauwste water heeft en waar je het fijnst een biertje kunt drinken (ook niets mis mee, hoor!)
Goslinga schrijft goed en boeiend, wat ik eerlijk gezegd niet had verwacht van een historicus. Bovendien is hij een ster in afstand nemen. Natuurlijk merk je dat hij slavernij afkeurt, zeker via de gedachten van Christina, maar hij beschrijft ook hoe mensen die verder echt niet slecht of dom zijn het voor zichzelf rechtvaardigen, zonder dat keihard te veroordelen. Je zou kunnen zeggen dat hij echt schrijft als waarnemer en dat is een kunst apart, zeker met zo'n onderwerp.
Goslinga heeft nog meer boeken geschreven, waaronder een aantal verhalenbundels en ik ben zeker van plan die ook te gaan lezen.



(e-book: € 7,50 - paperback: € 14.50 - beschikbaar in Kobo Plus)

(deze post bevat één of meerdere affiliatelinks, kijk hier voor meer informatie daarover)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)