{gelezen} En de liefde van Douglas Kennedy



Soms kom je boeken tegen die gewoon "goed" zijn, zonder dat je kunt uitleggen waarom. "En de liefde" is zo'n boek. Ik begon erin te lezen nadat ik een boek had uitgelezen dat me totaal niet boeide, met een instelling van "ik moet toch wat", maar na drie bladzijden zat ik er helemaal in en het duurde niet lang voor ik op bladzijde honderd was.
"En de liefde" is een raamvertelling. Het eerste en laatste hoofdstuk wordt verteld vanuit Kate die rouwt over de dood van haar moeder en piekert over haar kapotgelopen huwelijk, haar zoontje en de relatie met haar broer. Een geheimzinnige vrouw neemt contact met haar op en ze gaat er aarzelend op in.
Daarna wordt de geheimzinnige vrouw, Sara, de vertelster. Dit deel van het boek speelt zich af in de Verenigde Staten net na de tweede wereldoorlog. De hoofdpersoon is journaliste en schrijfster en dat zal wel positief meegewerkt hebben in mijn interesse. Ik vind het leuk om over collega's te lezen. Al was het een tikje frustrerend om te lezen hoe gemakkelijk Sara uiteindelijk geld verdient met columns over het normale leven schrijven. Voor 125 dollar per week doe ik het ook en dan reken ik de enorme inflatie over die 70 jaar niet mee.
Maar goed, de rest van haar leven was minder prettig. Ze komt de liefde van haar leven tegen op een feestje. Het klikt meteen en het is van twee kanten liefde op het eerste gezicht, maar op de één of andere manier loopt het iedere keer mis. Uiteindelijk brengen ze een paar redelijk gelukkig jaren samen door (terwijl ze hem deelt met zijn vrouw - die er vanaf weet en er mee instemt), maar ook dat gaat mis.
Ondertussen kampt haar broer met grote problemen en krijg je een kijkje in de minder leuke kanten van de na-oorlogse tijd in de VS. De heksenjacht op communisten speelt een grote rol in het boek en dat gaf me gemengde gevoelens (zoals meestal met politieke kwesties), maar het was wel een stukje geschiedenis waar ik me nooit eerder echt in verdiept had.

Wat ik redelijk bijzonder vond is dat het me geen moment gestoord heeft dat de schrijver een man is, terwijl het geschreven is in de ik-vorm vanuit vrouwen. Dat klinkt misschien sexistisch, maar vaak heb ik dan toch het idee dat een vrouw anders (emotioneler) zou reageren dan de mannelijke schrijver bedacht had. In dit geval dus niet, misschien mede doordat hij in het verhaal aangeeft dat Sara van nature vrij nuchter is en haar emoties goed kan beheersen.
Ik had nog nooit eerder een boek van Kennedy gelezen, maar hij staat nu zeker op mijn lijstje met auteurs van wie ik meer wil lezen. Op de flaptekst staat wel dat zijn andere boeken thrillers zijn, maar als die net zo knap geschreven zijn, lijkt me dat geen probleem.
Ik hoop in ieder geval dat hij in die boeken ook af en toe vervalt in filosofisch getinte gesprekken en gedachten van de hoofdpersonen. Ik heb daar in ieder geval erg van genoten. Voor het eerst sinds lange tijd had ik weer de neiging om fragmenten over te schrijven om te bewaren.

"En ik vroeg me af: wanneer zou het tot hem doordringen? Wanneer zou hij zich realiseren dat dit allemaal maar gerommel in de marge is? Dat we het nooit goed doen? De meeste mensen gaan met goede bedoelingen voorwaarts. We doen ons best. En toch stellen we onszelf en anderen heel vaak teleur. Wat moeten we anders dan het opnieuw proberen? Dat is het enige wat erop zit. Proberen is de enige manier om de dag door te komen."

Bij bol.com kan ik alleen de engelstalige versie vinden. Bij de bibliotheek hebben ze het boek nog wel in het Nederlands, maar ook niet overal. Ik denk dat ik dit boek maar in mijn boekenkast ga bewaren, want ik weet zeker dat ik dit verhaal nog eens wil lezen.






(links naar bol.com zijn partnerlinks
= kleine vergoeding voor mij als je via die link bestelt, geen extra kosten voor jou)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)