{gelezen} Gelukkig is hij niet de leraar van mijn kind - Barend Wels van Theo Thijssen


Hoewel ik als tiener al graag las, vond ik de literatuurlijst een ramp. Niet omdat het zoveel boeken waren (al schrikken scholieren van tegenwoordig als ik vertel dat wij er 35 moesten lezen - voor Nederlands alleen), maar omdat ik die boeken over het algemeen verschrikkelijk vond. Cultuurbarbaar, ik weet het, maar ik hou nu eenmaal niet van boeken die bewust kwetsend, smerig of controversieel zijn. Het kan een keertje nodig zijn om een verhaal te vertellen, maar in de (moderne) literatuur lijkt het verhaal vaak ondergeschikt te zijn aan die andere elementen.
Pfff. Oké, ik klim weer van mijn stokpaardje, want daar ging ik het niet over hebben.

Theo Thijssen


Eén van de boeken waar ik destijds wel enorm van genoten heb, was Kees de Jongen van Theo Thijssen. Dat is dan ook geen moderne literatuur, want dat boek stamt uit 1923.
Jaren later kocht ik in een opwelling (want ik las toen voornamelijk streekromans) Schoolland. Vooral omdat ik me herinnerde dat Thijssen zo fijn schreef. En ook dat vond ik een geweldig boek. Ik heb het regelmatig herlezen, maar het is bij een grote opruiming uiteindelijk uit mijn boekenkast verdwenen.
Nu ik bedacht heb dat ik op mijn blog regelmatig boeken wil bespreken, kijk ik anders naar de boeken in de bibliotheek en de kringloop. Ik zoek niet alleen meer naar boeken die ik als ontspanning wil lezen, maar ook naar boeken die leuk zouden zijn om een stukje over te schrijven. Een combinatie van die twee is natuurlijk het best en daarom kocht ik bij de kringloop Barend Wels van Theo Thijssen, zijn debuut uit 1908.

Tijdsbeeld


De schrijver was zelf onderwijzer en had voor die tijd behoorlijk revolutionaire inzichten. Hij vond dat kinderen als individu gezien moesten worden en dat het de taak van de leerkrachten is om leergierigheid van kinderen te stimuleren.
In Barend Wels wordt dat heel mooi uitgewerkt. Een jonge onderwijzer die eigenlijk meer geniet van het studeren voor zijn akte dan van het werk zelf, leert door schade en schande zijn vak waarderen. Hoewel ik Barend in het begin eigenlijk vooral een náár mannetje vond, begon ik uiteindelijk toch mee te leven met wat hij meemaakte en voelde.
Je moet zijn gedrag wel plaatsen in de tijd waarin het geschreven is. Klassenverschillen zijn in onze tijd een stuk minder groot, dus de bijna neerbuigende manier waarop Barend zijn minder geleerde ouders benadert komt in eerste instantie nogal raar over, tot je bedenkt dat het destijds voor de zoon van een schoenmaker een grote stap vooruit was om leraar te worden. En tegenwoordig zou geen enkele leerkracht wegkomen met de bijna sadistische manier waarop Barend wanhopig probeert orde te houden in de klas, maar in die tijd was dat nog vrij normaal.
Bovendien kom je er al lezende achter dat de hele Barend ook nog maar amper twintig is en dan besef je ineens dat het boek ook inzicht geeft in het zich nog volop ontwikkelende brein van een adolescent in een tijd waarin je veel eerder volwassen moest zijn dan nu.

Genoten


Ik moest me dus heel even over het gevoel van "als mijn kind in die klas zat" heenzetten, maar uiteindelijk viel ik toch weer voor Thijssens' schrijfstijl en de mooie, heldere manier waarop hij gedachten en gevoelens verwoord. Ik heb genoten!
En nu wil ik heel graag Kees de Jongen en Schoolland nog een keer lezen...

Barend Wels - Theo Thijssen


Barend Wels - Theo Thijssen

(links naar bol.com zijn partnerlinks
= kleine vergoeding voor mij als je via die link bestelt, geen extra kosten voor jou)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)