Hoe ik mijn boekenverzameling onder controle kreeg


of: Verdrinken in de boeken


Want dat laatste zou ik doen als ik het mezelf toestond. Als ik bij de kringloop rondloop, zie ik altijd tientallen boeken die ik wel wil lezen, herlezen of gewoon in bezit hebben. Ik zou daar iedere keer als ik er ben (toch wel een paar keer per maand) stapels boeken mee kunnen nemen, zonder ooit het gevoel te hebben dat ik eigenlijk niets leuks kon vinden. In een boekhandel heb ik hetzelfde, maar daar is het vooral de prijs die me tegenhoudt. Hoewel dat ook weer komt doordat ik zo veel boeken zou willen hebben. De keus is dan zo moeilijk, want stel dat ik die twintig euro liever aan een ander boek had uitgegeven?

Verzameldrang


Ik ben erfelijk belast, dat is zeker. Mijn ouders hebben altijd grote boekenkasten gehad (de hele achterwand van de huiskamer of een complete wand in de garage) en die waren goed gevuld. En dat deelden ze met mij, want terwijl veel vriendinnetjes trots waren op hun rekje met drie planken die niet eens vol stonden, had ik al vrij jong een volwassen boekenkast van 2 meter hoog en die stond vol ook.

Ik trouwde met een man die wel mijn liefde voor lezen deelt, maar niet mijn verzameldrang. Hij kan een boek lezen, er heel enthousiast over zijn en het dan toch op de kringloopstapel leggen. Er is maar een beperkt aantal boeken dat hij wil houden en zijn geheugen is zo goed en gedetailleerd dat hij zelden iets herleest.

Het grootste deel van onze boeken was (is) dan ook van mij. Ik heb een prima geheugen, maar niet voor details in verhalen. Ik lees met emoties en als de emoties kloppen, wil ik het boek houden om dat gevoel later nog eens te kunnen krijgen.

Maar ja. We wonen in een klein huis en ik lees snel en enorm veel. De "bewaarboeken" stapelen zich snel op als ik niet uitkijk.

Een nieuwe boekenkast


Vorig jaar besloten we dat de huiskamer een opknapbeurt kon gebruiken. Eén van mijn wensen was "een boekenkast in de huiskamer". Onze boekenkasten stonden namelijk al jaren op de slaapkamer, wat ten eerste teveel stof veroorzaakte en ten tweede gewoon niet praktisch was (uit het oog, uit het hart). En bovendien raakte ik de controle kwijt. Want toen de kasten boven vol raakten, kwamen er stapeltjes op en naast en zette ik beneden ook maar wat rijtjes neer op kasten en planken. En toen beneden die rijtjes niet meer pasten kwamen er daar ook losse stapeltjes op de verkeerde plaatsen bij. Het begon langzaam een probleem te worden.

Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik, als ik alleen woonde, waarschijnlijk gekozen zou hebben voor een heel grote boekenwand in de lengte van de kamer. Maar echtgenoot vond - terecht - dat het donker, rommelig en benauwd zou worden. Dus bouwden we onder de trap een kast van de bekende vierkante Kallaxkasten van Ikea. We stapelden grote en kleinere formaten en vulden zo de hele muur. Een deel werd bestemd voor de stereo, de platen en de fotoalbums. De rest (en dat was behoorlijk veel ruimte) mocht ik vullen met boeken, maar dan mochten er nergens anders meer boeken staan ook.

Tot mijn verbazing werkt dat perfect.


Beperkte ruimte


Ik gebruik een beperkte ruimte (aan de zijkant van de kast) om nieuwe boeken neer te zetten en die ruim ik regelmatig op. Ieder vak van de boekenkast heeft min of meer een thema en als zo'n vak overvol begint te raken (alles staat dus wel in dubbele of zelfs driedubbele rijen), haal ik het leeg en bedenk wat mag blijven en wat toch wegkan. Af en toe moet ik een paar vakken mengen om mijn absolute favorieten te kunnen houden, maar het blijft overzichtelijk. Niet meer de hele boekenkast leeghalen, wanhopig proberen alles er weer in te krijgen, en heel veel lastige beslissingen in één keer nemen, maar gewoon stapje voor stapje.

Oké, ik geef toe. Af en toe doet het nog pijn, want die verzameldrang is er nu eenmaal. Als ik een schrijver goed vind, wil ik álles van die persoon lezen en bewaren. Wat natuurlijk onzin is. Zeker als het gaat om iemand als Nora Roberts, want die heeft zo'n 225 titels op haar naam staan. Daar heb ik een hele kast voor nodig. En als ik heel eerlijk ben, vind ik lang niet al haar boeken goed. Waarom wil ik boeken in mijn kast die ik niet nog eens wil lezen?

Van Agatha Christie heb ik wel alles, maar dat zijn er "maar" 75 (ik mag wel eens dóórwerken als ik mijn voorbeelden nog wil proberen te evenaren). En misschien gaan er daarvan ook ooit nog een paar weg, want ik vind de spionageverhalen niet echt leuk. Ik had trouwens ook een behoorlijke verzameling Vijflingen van Agatha Christie, maar die heb ik weggedaan omdat ik daardoor bijna alle boeken dubbel had. Nu mis ik een paar korte verhalen, maar dat moet dan maar.

Een lastige is de alfabetserie van Sue Grafton. Dat zijn er (straks - de laatste twee moeten nog komen) 26 en het is gewoon niet logisch om maar een paar letters te hebben. Toch? Nee dus, ook hiervan zijn sommige boeken beter dan de anderen.

Aan de andere kant heb ik "Gejaagd door de wind" en "Scarlett" in de afgelopen twintig jaar al minstens vier keer weggedaan en weer teruggekocht omdat ik ze zo graag wilde herlezen. Die mogen nu dus gewoon blijven.

Nog te lezen

Een deel van mijn boekenverzameling van vroeger bestond uit boeken die ik nog niet eens gelezen had en sommige daarvan had ik al jaren. Omdat mijn "nog te lezen" ruimte nu heel beperkt is, koop ik ook minder boeken. Ik kan ze immers toch niet kwijt. En omdat boeken pas de kast in mogen als we ze gelezen hebben (of één van ons), blijven boeken ook geen maanden ongelezen liggen, want dan wordt de stapel te onoverzichtelijk. Als we er geen zin in kunnen krijgen mogen ze weer weg (dat is het voordeel van tweedehands kopen). Inmiddels begin ik te leren wat ik beter gewoon in de (kringloop)winkel kan laten liggen en wat echt gelezen wordt.

Dat scheelt weer geld en bovendien vond ik het eigenlijk helemaal niet prettig om zoveel ongelezen boeken in mijn kast te hebben. Dat gaf onbewust toch stress (ik móet nog zoveel lezen) en lezen zou ontspannend moeten zijn.

Hoewel ik af en toe nog weg kan dromen bij het idee dat je een complete bibliotheek in je huis zou hebben (ik heb er zelfs een pinterestboard voor) , vind ik het een fijn gevoel dat ik mijn boekenverzameling onder controle heb.

Mijn tips:


1. neem een beslissing over de beschikbare ruimte en houd je daaraan (eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik boven nog een rijtje patroonboeken heb staan en mijn kookboeken staan in de keuken, maar dat houd ik ook beperkt)

2. je hoeft niet alles te bewaren, zelfs niet als het goede boeken zijn (echt niet! soms is de herinnering aan een mooi boek genoeg)

3. als je een schrijver goed vindt, hoef je niet zijn volledige oeuvre aan te schaffen. Je kunt er ook voor kiezen zijn of haar beste boeken bewaren en de rest af en toe van de bibliotheek lenen (of digitaal aanschaffen, maar dat is een heel ander verhaal).

4. als je de ruimte hebt, kun je natuurlijk besluiten toch een verzameling te beginnen. Van een bepaalde schrijver bijvoorbeeld, of een bepaalde uitgave (ik heb al een paar keer op het punt gestaan om Lijsters te gaan verzamelen), maar beperk je dan tot die verzameling (in mijn geval: wel alle boeken van Agatha Christie in één bepaalde uitgave en niet ook nog de Engelstalige en boeken die erop lijken en...) en bekijk regelmatig of je er de ruimte nog voor hebt. Als je kiest voor een onderwerp (ik neig naar boeken over de Arthurlegende, maar probeer me te beheersen) is weer die beperking op ruimte (punt 1.) van toepassing. Kies hoeveel ruimte je er voor wilt vrijhouden en ruim regelmatig op, zodat je alleen de mooiste exemplaren overhoudt.


Hoe ziet jouw boekenkast eruit? 



P.S. nog meer betweterige handige artikelen over huishoudelijke zaken vind je op mijn andere (nieuwe) website HUISHOUDHOBBELS

2 opmerkingen:

  1. Oh wat herkenbaar, ik ben dol op lezen en als ik een boek eenmaal aangeschaft heb vind ik het moeilijk om het weer weg te doen, maar door de beperkte ruimte in mijn huis en omdat ik mijn dochter later niet op wil zadelen met de enorme taak om te bedenken welke boeken ze wil houden en welke weg kunnen, ben ik toch begonnen met schiften wat mag blijven en wat weg gaat, boeken die ik wel mooi vind maar niet allemaal kan bewaren gaan naar mensen die net zo van lezen houden als ik en ze daarna ook weer doorgeven, boeken die waarvan ik weet dat ik ze maar eenmaal lees en waar mensen in mijn omgeving niets mee kunnen gaan naar de kringloop, daardoor begint mijn verzameling weer overzichtelijk te worden , nu nog op zoek naar en niet al te dure boekenkast , liefst een 2e-handse, die op mijn logeer/rommelkamertje komt zodat ik de boeken die mogen blijven netjes kan etaleren

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Doorgeven is inderdaad ook prettig, zeker als je weet dat mensen er blij mee zijn. Bij mij gaat het grootste deel (terug) naar de kringloop.

      Verwijderen

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)