{gelezen} Draken en mensen - De Talonsaga van Julie Kagawa


Met de oudste dochter deel ik een liefde voor gezellige feelgoodromans, die je in een paar uurtjes uitleest. Hoewel ik mijn verzameling Leni Sarisboekjes allang weggedaan had voor zij ze ging lezen, heeft zij er nu meer dan ik er ooit had. En Nora Roberts is bij ons allebei favoriet. Alles wat ik lees en niet wil houden gaat rechtstreeks naar haar toe (en van haar weer naar andere familieleden)
Met de middelste dochter deel ik een fascinatie voor ingewikkeldere, vaak historische verhalen, boeken over de tweede wereldoorlog en alles wat met talen te maken heeft. We proberen allebei onze koopzucht op dat gebied onder controle te houden, maar als ik iets nieuws heb, moet ze het altijd uitgebreid doorbladeren.
Mijn jongste dochter leest wat minder snel en heeft een heel specifieke smaak. Een lange periode las ze vooral boeken over vampieren die verliefd werden op mensenmeisjes. Ik heb er wel eens eentje gelezen, maar echt boeien deed het me niet. Maar een jaar geleden pakte ik uit verveling toch nog een keer een boek op dat zij had laten slingeren. En ik was meteen verkocht.
Samen lazen we de eerste drie delen van de Talon-serie en daarna wachtten we met veel ongeduld op deel vier, dat gelukkig deze zomer eindelijk uitkwam.

De meeste fantasyboeken draaien om ongeveer dezelfde soorten mythes. Magie is natuurlijk een veel voorkomend gegeven (in de vorm van heksen, tovenaars of "gewone" mensen met speciale krachten) en verder komen vampiers en weerwolven veelvuldig voor. Juli Kagawa heeft al dit soort dingen ook gebruikt in andere boeken, maar de Talonserie is (denk ik) redelijk uniek.
Het verhaal draait om de strijd tussen mensen en... draken. Die draken kunnen zich transformeren in mensen en zo infiltreren in onze samenleving, met als uiteindelijke doel de mensen uit te roeien en de planeet over te nemen. Naast "gewone" mensen zijn er de drakenjagers van de Orde van Sint Joris, die dat proberen te voorkomen. Natuurlijk zijn er in deze verhalen afvallige draken en afvallige drakenjagers en de nodige onmogelijke vriendschappen en liefdesrelaties.

Het boek is volledig in de ik-vorm geschreven, vanuit verschillende hoofdpersonen. Dat laatste is iets wat je niet vaak ziet, maar het is heel goed uitgewerkt en absoluut niet lastig te lezen. Sterker nog, ik vind het inspirerend en zou zomaar kunnen proberen of één van mijn "plankverhalen" (manuscripten die wel zo goed als af zijn maar "iets" missen) baat heeft bij een dergelijke aanpak (een thriller, in de ik-vorm geschreven, maar door mijn uitgever beoordeeld als te weinig spanning bevattend).
De hoofdpersonen zijn erg jong, want het is eigenlijk een young-adult boek, maar ik vind het niet echt storend. Sterker nog, als de leeftijden niet genoemd werden (en dat worden ze gelukkig zelden) zouden ze ook best heel wat ouder dan zestien kunnen zijn. Draken en drakenjagers hebben tenslotte geen tijd voor puberproblemen en ontluikende liefdesrelaties zijn van alle leeftijden.
De rest van het verhaal draait vooral om de strijd tussen draken, drakenjagers en de rebellen die ertussen zitten en dat is zo spannend dat je gewoon dóór moet lezen. De boeken hebben (naar mijn smaak) de juiste balans tussen emoties en actie.

Dochter leende het boek van de bibliotheek, dus ik moest wachten tot zij het boek uit had voor ik eraan kon beginnen. Ze hield met veel moeite haar mond over de nieuwste ontwikkelingen in het verhaal en ik dook erin zodra ik het in mijn handen had. En werd weer niet teleurgesteld.
Nou ja, behalve aan het eind dan, want het eindigt alweer met een spannende cliffhanger. Er waren wat overwinningen voor de "goeden" en wat teleurstellingen voor de "slechten", maar natuurlijk hebben die laatsten nog wat pijlen op hun boog. En er zijn nog steeds wat geheimzinnige ontwikkelingen op de achtergrond waarvan je je afvraagt waar die heengaan.
Weer met spanning wachten op het volgende boek dus...







(links naar bol.com zijn partnerlinks
= kleine vergoeding voor mij als je via die link bestelt, geen extra kosten voor jou)

1 opmerking:

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)