11 juli 2017

Even bijpraten

"In het leven en in de kunst moet men elke dag opnieuw beginnen." - Louis Couperus

De laatste tijd ben ik volgens mij meer tijd en energie kwijt aan niet-bloggen (met het nadenken over wel of niet opnieuw beginnen en op welke manier en wanneer en...) dan ik kwijt zou zijn aan gewoon af en toe even bijpraten en wat foto's plaatsen. Vandaar dit stukje om te kijken of dat werkt. Hopelijk in het vervolg gewoon weer wat regelmatiger.

Blij met:
het mooie weer. Oké, nu even niet (ik was eigenlijk bezig in de tuin, maar het regent), maar tot nu toe was het eigenlijk best een goede zomer (misschien moet ik dat niet te hard zeggen...). We doen dan ook ons best er van te genieten zo lang het duurt. Buiten koffiedrinken, buiten lunchen, buiten eten, regelmatig de barbecue aansteken. Heerlijk!


Ik schrijf:
Niet veel. Er begint er heel voorzichtig een verhaal in mijn hoofd te ontstaan, dat wel. Maar ik heb al maanden een enorme writersblock, dus ik durf nog niet te beweren dat ik het ook echt ga schrijven. We wachten nog maar even af...

Ik lees:
van alles door elkaar, maar vooral van het bekende, gemakkelijke soort. Korte verhalen van Agatha Christie, columns van Maria Oomkens en romans van Nora Roberts.
Verder kreeg ik van mijn ouders twee plakboeken van mijn grootvader en een boekje met moppen uit de oorlogstijd (ook van mijn grootvader geweest) te leen, waarin ik voorzichtig af en toe een stukje lees.


Ik kijk:
nog steeds geen televisie. Af en toe een dvd. Soms een oude favoriet, soms eentje die we nog niet kennen. Ik vind tegenwoordig heel wat bij goede films bij de kringloop. Echt moeilijk zijn we niet, als Bruce Willis erin speelt vinden we het goed en die man heeft behoorlijk wat op zijn naam staan. De laatste film die we keken was  "The Last Boyscout". Tikje aan de harde kant naar mijn smaak, maar mét Bruce. Dus.

Ik luister:
Sergeant Pepper's Lonely Heart Club van de Beatles, de nieuwste aanwinst in onze platencollectie.

Op internet: 
Eén van de websites die ik dagelijks bezoek is het fotoblog van Donna Hopkins. Ik vind haar foto's prachtig en de teksten die ze schrijft of deelt (vaak citeert ze andere websites of boeken - meestal over fotografie, soms over het leven in het algemeen, wel in het Engels) zijn ook erg goed.

In en om het huis:
Deze week wil ik de keuken een grote beurt geven en de buitenboel doen. De tuin heb ik redelijk onder controle, maar de ramen, de oprit, het terras en de carport kunnen wel weer wat aandacht gebruiken.
Een buurvrouw vroeg pas wat het geheim van onze onkruidvrije oprit was, hopend op een wondermiddel (nee, azijn werkt hier niet). Ik moest haar teleurstellen. Ik krab met een mesje alle voegen schoon en ga er daarna met de harde bezem overheen. Hard werken dus. Maar ach, ik heb geen sportschool nodig.


In mijn breimand:
ik ben een trui aan het breien en een sjaal aan het haken. Maar echt opschieten doet het niet, want ik heb veel last van mijn handen de laatste tijd.


In mijn keuken:
Tja. Die heeft dus dringend een grote poetsbeurt nodig. Dat in ieder geval. Verder gebeurt er niet zoveel boeiends. Ik begin langzaam te wennen aan ons lege nest, maar koken voor twee blijft raar. Ik schil nog regelmatig aardappels voor drie (of vier of vijf) of snij zoveel groente voor in de wok dat we er drie dagen van zouden kunnen eten.
Vanavond eten we spinazie met rijst. kip en spekjes uit de wok. En ik moet soep maken, want die is op. Waarschijnlijk wordt het alweer ons favoriete recept:


:: :: ::

Chorizo/maissoep

3 lenteuitjes
1 ui
1 prei
1 zoete aardappel (geschild, in stukjes)
1 blikje mais
1 chorizoworst (in blokjes)
2 liter bouillon

Fruit de ui in een scheut olie. Bak de lenteui, de prei en de chorizo eventjes mee en voeg daarna de bouillon toe. Breng aan de kook. Doe de zoete aardappel en de mais erbij. Minimaal een kwartier laten doorkoken op laag vuur.

:: :: ::

Later toegevoegd: Oeps. Mijn voorraadbeheer laat ook nog wat te wensen over. Toen ik de ingrediënten voor de soep bij elkaar zocht, zag ik dat er een rookworst lag die vandaag op moet. Vandaag geen spinazie, kip enzovoort dus (want dat ligt nog in de vriezer), maar stamppot rode bietjes met rookworst ;-)

In mijn tuin:
Ik ben vorig jaar bijna volledig overgeschakeld op sierplanten in plaats van groente. De vlinderstruik begint eigenlijk te groot te worden voor de bak waar hij in staat, maar ik geniet enorm van de drukte eromheen. Soms tel ik acht vlinders tegelijk en hoeveel bijen er tussendoor vliegen is bijna niet bij te houden.



In mijn fotoalbums:

:: Gouda

Vorige week bezochten echtgenoot en ik de Goudse Kaasmarkt. Die man woont al zijn hele leven in of vlakbij Gouda en hij was er nog nooit geweest. Niet dat het nu zo heel bijzonder is, maar toch. Je moet het een keer gezien hebben. Zelf hou ik wel van dat sfeertje. Hardstikke nep natuurlijk allemaal, maar het is leuk om toeristen te observeren en iedereen is er vrolijk (vooral de mannen die doen alsof ze onderhandelen over de prijs van de kaas ; het plezier straalt ervan af).
Na de Kaasmarkt deden we een terrasje, keken wat winkels, kochten een LP (bij Free Music High Fidelity) en twee retrostoelen (bij "Heb Ik Via", het bezoeken waard als je in Gouda bent) en aten we een patatje. Daarna gingen we naar huis en weer aan het werk.
Goed voor je humeur, zo'n ochtendje spijbelen.


Meer foto's van Gouda zie je hier.

:: de schuur achter ons huis



:: een poging tot stilleven


:: hooitijd


:: Rotterdam

 


En verder...
Hé, geen reactie mogelijkheid? Eh nee, in ieder geval voorlopig even niet.
Het frustrerende van bloggen is toch wel de vraag of mensen je stukjes lezen en wat ze ervan vinden. Dus check ik als ik actief aan het bloggen ben voortdurend de reacties en de pageviews. Ik weet best dat dat niet hoeft, maar ik kan het niet laten. En dat geeft stress. Voor mij wel.
Van die stress en frustratie wil ik af. Dus stel ik me voor dat ik gewoon eens per week inlog, mijn stukje neerzet en dan weer wegga. Zonder te hoeven kijken of er reacties zijn dus en liefst ook zonder de statistieken te checken. Ik weet dat er echt wel mensen zijn die hier komen lezen en dat moet genoeg zijn.

Dat neemt niet weg dat ik het heel erg leuk vind om met contact met lezers te hebben. Maar dan op een meer persoonlijke manier. Je mag me dus altijd een mailtje sturen via geertrude@geertrude.nl

op mijn blog