Geertrude Verweij - romans, verhalen, columns - zakelijke teksten - redactie - hulp & advies

Kattenraadsel

Wij hebben een Schrödinger-kat. Dat zegt u waarschijnlijk niet veel, tenzij u een wetenschappelijke achtergrond heeft. De kat van Schrödinger is een theorie die te maken heeft met kwantummechanica. En zonder in al te ingewikkelde details te treden komt het er op neer dat je, wanneer je een kat in een doos stopt, niet zeker kunt weten of dat beest dood is of levend. Als je de doos opendoet zie je dat hij leeft, maar het kan best zijn dat hij dood is als je hem niet ziet.
Dat is precies wat er met onze kat aan de hand was. Toegegeven, we hadden behoorlijk veel reden om aan te nemen dat hij dood was. Er zijn namelijk al drie katten van ons doodgereden bij ons op de dijk. En hij was nog ziekelijk ook.
Eigenlijk mocht hij helemaal niet naar buiten. Vanwege zijn drie voorgangers dus. Maar sinds het voorjaar leek hij wel weg te kwijnen. En als hij even de kans kreeg, ontsnapte hij. Ook niet gezellig. Dus toen het weer verbeterde, lieten we de deur maar gewoon open staan. De eerste week kwam hij 's avonds nog terug voor eten, maar al snel zagen we hem bijna nooit meer. En toen hij een week of vier geleden zelfs niet meer kwam opdagen toen we de barbecue aanstaken, begonnen we te vermoeden dat hij dood was. Uiteindelijk ruimde ik de kattenbak en de voerbakjes maar op en begonnen we al voorzichtig te praten over een andere kat uit het asiel halen. Want wij vinden een huis zonder kat zo leeg.
Maar afgelopen zaterdag hoorde ik ineens een dochter die naar haar werk ging heel hard "Heeee!" roepen. En vervolgens naar binnen komen met ons Beest in haar armen. Een heel gezond Beest, dat duidelijk niet geleden had onder zijn avonturen. We hebben geen idee waar hij geweest is. Het zou kunnen dat hij een lange zwerftocht gemaakt heeft in de velden achter ons huis. Maar dan moet hij een betere jager zijn dan we dachten, want hij is zelfs aangekomen. Je zou bijna denken dat hij een ander huis gevonden heeft, maar hij gedraagt zich nog steeds alsof hij bij ons ook thuis is. Het was nooit een schootdier, maar hij komt heel bewust binnen om aangehaald te worden.
Waar hij geweest is, en waar hij uithangt als we hem nergens zien, zullen we nooit weten. Maar onze kat van Schrödinger leeft in ieder geval nog!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)