Geertrude Verweij - romans, verhalen, columns - zakelijke teksten - redactie - hulp & advies

Chaos

Ik schreef een paar weken geleden nog dat ik zo’n behoefte had aan rust, reinheid en regelmaat. Misschien dacht u dat ik dat dan nu wel een beetje voor elkaar zou hebben. Dat dacht u dan verkeerd. De chaos is completer dan ooit.
Ik had vorige week een drukke schrijfweek met veel opdrachten voor de krant. Verder was echtgenoot ziek en een dochter half ziek. Dat hakt er altijd in. En toen besloot ik zondag om toch maar vast een begin te maken het leegruimen van een paar kasten die verplaatst moesten worden. De mooie kast die van mijn grootmoeder geweest is, mag weer terug naar de huiskamer. De barkast die ik gebruik als bureautje moet naar boven, zodat ik als het nodig is de deur achter me dicht kan trekken om in alle rust te schrijven. Dat is de theorie in ieder geval.
Ik begon dus met het leegruimen van het bureautje. Dat was best te doen. Een deel kon ik kwijt in de andere kast in de huiskamer en de rest mocht even in de vensterbank. Maar toen moest oma’s kast leeg. In oma’s kast bewaar ik mijn wol en mijn lapjes. Op oma’s kast stonden een ouderwetse handnaaimachine (die ik regelmatig gebruik) en een naaidoos. En natuurlijk lag er heel veel losse rommel, want zo gaat dat met een kast in de gang. Hier wel in ieder geval.
Toen ik eindelijk de wol en de lapjes in plastic kratten gepropt had en alle losse dingetjes min of meer in een hoek van de huiskamer had gestort, toen ik het bureautje al naar het midden van de kamer had geschoven, toen stopte er een auto voor ons huis. En daar stapten mijn schoonouders uit, in keurige zondagse kledij.
Mijn schoonouders hebben er een neus voor. Zij komen nooit als mijn huis glimt en glanst en alles op zijn plek ligt. Zij komen alleen als ik half ziek of gewoon lui ben en dringend iets moet gaan doen, als ik net thuis kom na vierentwintig boodschappen of als de inhoud van twee kasten in onze toch al niet opgeruimde kamer verspreid heb.
Gelukkig zijn het lieve mensen, dus ze zeggen er niets van. Maar ik betwijfel of ze geloven dat ik echt (soms) wel een goede huisvrouw ben.
Ik denk dat ik ze maar een uitnodiging stuur als ik de boel straks weer helemaal op orde heb!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)